Uzasadnienie
ISA/Kr 1661/04
Zaskarżonym postanowieniem - po rozpatrzeniu zażalenia - utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].09.2004r. nr [...] (sprostowane postanowieniem tegoż Naczelnika z dnia [...].09.2004r. nr [...]) oddalające zarzuty na postępowania egzekucyjne. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że odpisy tytułów wykonawczych zawierające pouczenie o prawie wniesienia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne zostały doręczone zobowiązanemu J. G. w dniu[...].06.2003r. Natomiast zobowiązany wniósł zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne w dniu 15.07.2004r., a więc po upływie 7- dniowego terminu do ich wniesienia z art. 27 § 1pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Dlatego zarzuty zobowiązanego na prowadzone postępowanie egzekucyjne oddalono bez ich rozpatrzenia co do istoty.
Z powyższym rozstrzygnięciem zobowiązany nie zgodził się i wniósł zażalenie. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Organ egzekucyjny rozpatrzył tylko zażalenie.
W skardze J. G. ponowił stanowisko zajęte w zażaleniu podnosząc, iż faktycznie nie jest on zobowiązanym.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 134 § 1 u.p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dlatego zauważyć należy, iż najpierw organ egzekucyjny I instancji powinien rozpatrzyć wniosek skarżącego o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia zarzutów albowiem gdyby wniosek ten został uwzględniony, to zgodnie z art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym zarzuty podlegałyby rozpatrzeniu co do istoty, chyba że postępowanie egzekucyjne w chwili złożenia zarzutów na jego prowadzenie zostało już zakończone. Wówczas postępowanie wywołane tym wnioskiem należy umorzyć jako bezprzedmiotowe. Nie można więc wykluczyć, że inną treść miałoby rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego II instancji. Zatem organ ten naruszył art. 138 §1 pkt 2 w związku z art. 144 kpa i art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Naruszenie to, jak wykazano wyżej mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c u.p.p.s.c. orzekł jaki w sentencji.
O kosztach postępowania postanowił zaś zgodnie z art. 201 tej ustawy.