Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. I SA/Kr 1676/15, którego odpis wraz z uzasadnieniem oraz z pouczeniem o sposobie i trybie zaskarżenia doręczono wnioskodawczyni M.J. w dniu 22 lutego 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek o wymierzenie grzywny organowi I i II instancji.
W dniu 29 lutego 2016 r. wnioskodawczyni wniosła do tutejszego Sądu dwa pisma oznaczone jako "wnioski", w których podała, że "zaskarża wnioskiem o zawieszenie postępowania w przedmiocie zaskarżenia skargą kasacyjną postanowienie wydane w dniu 28 stycznia 2016 r., ze względu na nadanie sprawie dalszego biegu" oraz "wskazanie przyczyn naruszenia przepisów postepowania - art. 1, art. 2, art.3, sart.7 art. 13, art.14, art.63 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".
Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. wezwano skarżącą o wyjaśnienie czy pismami z dnia 29 lutego 2016 r. zwróciła się do Sądu o zawieszenie postępowania sądowego, czy też wniosła skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 28 stycznia 2016 r. I SA/Kr 1676/15 – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem postawienia pism bez rozpoznania.
W odpowiedzi – w piśmie z dnia 25 kwietnia 2016 r. skarżąca podała, że "uzupełnia wniosek z dnia 29 lutego 2016 r. o uzupełnienie postanowienia z dnia 28 stycznia 2016 r. poprzez stwierdzenie nieważności wezwania z dnia 13 kwietnia 2016 r.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. każde pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki. Jednym z tych warunków jest oznaczenie rodzaju pisma oraz oznaczenie osnowy wniosku lub oświadczenia (pkt 2 i pkt 3 wskazanego artykułu).
Oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy, np. skarga kasacyjna, wniosek o zawieszenie postępowania, wniosek o sprostowanie. Z kolei osnowa wniosku lub oświadczenia to merytoryczna treść, jaką wniosek lub oświadczenie zawiera. Winno z niej wynikać, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego pismo. Oba wymienione elementy powinny ze sobą korelować (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2016 r., II OZ 239/16, opublikowane na stronie www.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca w pismach (wnioskach) z dnia 29 lutego 2016 r. nieprecyzyjnie określiła swoje żądanie. Również na wezwanie Sądu nie wyjaśniła jaki charakter mają ww. pisma (skarga kasacyjna czy wniosek o zawieszenie postępowania), zatem na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. pisma te należało pozostawić bez rozeznania.
Ponadto zgodnie z treścią art. 156 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. art. 166 p.p.s.a. Sąd może z urzędu prostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia z dnia 28 stycznia 2016 r. Sąd błędnie określił, że przedmiotem sprawy była skarga, podczas gdy był to wniosek o ukaranie organów grzywną. Tym samym postanowienie należało sprostować, co uczyniono w pkt I sentencji.