Uzasadnienie
WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną (pkt I sentencji postanowienia) W.G. od postanowienia z dnia 23 grudnia 2011 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Jednocześnie Sąd odrzucił zażalenie W.G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wpisu sądowego (pkt II sentencji postanowienia) oraz oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt III sentencji postanowienia). Odpis tego postanowienia został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 września 2014 r. W dniu 8 września 2014 r., skarżący wniósł osobiście sporządzone zażalenie na ww. postanowienie oraz poinformował Sąd, że "pełnomocnictwo dla pełnomocnika zostało wycofane".
W zakresie powyższego zażalenia na postanowienie z dnia 12 sierpnia 2014 r., w części w jakiej dotyczy ono odrzucenia skargi kasacyjnej, Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 lub 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio.
Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub 3 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem powodującym odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 października 2007 r., II FZ 548/07, Legalis). Ten ostatni przepis nakazuje do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosować odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Art. 178 p.p.s.a. stanowi natomiast, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro więc skarżący sporządził przedmiotowe zażalenie osobiście, to dotknięte jest ono nieusuwalnym brakiem uzasadniającym jego odrzucenie jako niedopuszczalnego.
Z treści zażalenia nie wynika, że przy konstruowaniu tego środka zaskarżenia brał udział uprawniony fachowy podmiot, a więc wskazany z imienia i nazwiska pełnomocnik należący do kategorii osób wymienionych w art. 194§4 i art. 175§3 p.p.s.a. albo osoba wymieniona w art. 175 § 2 p.p.s.a.
Mając zatem na uwadze, że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 12 sierpnia 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej (pkt I sentencji postanowienia) z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego, na zasadzie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie w tej części należało odrzucić.