Uzasadnienie
Uzasadnienie
W skardze z dnia 22 września 2010 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie E.G. domagał się ukarania Urzędu Miasta grzywną za nieustosunkowanie się do wyroku z dnia 20 października 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1240/09.
Pismem z dnia 10 listopada 2010 r. skarżący został wezwany do wskazania jakiego aktu (decyzji, postanowienia, czynności itp.) dotyczy przedmiotowa skarga, podania daty jego wydania (w przypadku czynności-dokonania), wskazania organu, który wydał (w przypadku czynności- dokonał tej czynności), określenia przedmiotu, którego dotyczył ten akt (czynność) oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego wywołanego zaskarżonym aktem (czynnością) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie skarżący E.G. na piśmie stwierdził, że wszystko szeroko zostało już wskazane.
Kolejnym pismem skarżący E.G. został wezwany do sprecyzowania w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania czy skarga z dnia 22 września 2010 r. jest skargą w rozumieniu art. 154 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – pod rygorem przyjęcia, że taką skargą jest oraz do przedłożenia pisemnego wezwania Prezydenta Miasta do wykonania wyroku WSA w Krakowie z dnia 20 października 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1240/09 – pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie tym skarżący został także pouczony o treści art. 154 p.p.s.a. poprzez przytoczenie treści tego przepisu.
W zakreślonym terminie skarżący E.G. złożył pismo procesowe, w którym jednak nie sprecyzował skargi, nie przedłożył także pisemnego wezwania Prezydenta Miasta do wykonania wyroku WSA w Krakowie z dnia 20 października 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1240/09.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje
Stosownie do treści art. 154§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści tego przepisu wynika zatem, że przesłanką dopuszczalności zaskarżenia jest pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. To z kolei oznacza, że jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Możliwość bowiem poddania skargi merytorycznej ocenie sądu, każdorazowo poprzedzana jest formalnoprawną jej kontrolą.
Wyłącznie bowiem skarga spełniająca ustawowe wymogi formalne może być uznana za dopuszczalną. Skarga niniejsza podlegała odrzuceniu z racji niewyczerpania przez skarżącego przed jej wniesieniem do sądu obowiązku, wynikającego z treści art. 154 § 1 p.p.s.a, czyli uprzedniego, pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, a na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt II sentencji wyroku tj. z urzędu zarządził zwrot skarżącemu kwoty 100,00 zł uiszczonej tytułem wpisu.