Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 1367/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2012 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 września 2014 r. o sygn. akt II FSK 1843/13 uchylił ww. wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie dokonując jednocześnie wykładni stosownych przepisów prawa.
W piśmie z dnia 17 listopada 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia wniosku spółki skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego o dokonanie wykładni wyroku z dnia 1 września 2014 r. Do wniosku została załączona kopia powyższego wniosku wraz z dowodem nadania pisma na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zagadnienie prejudycjalne występuje w sytuacji, gdy uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sadowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (wyroki NSA z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05 oraz z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt I GZ 157/13).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się przy tym, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, a celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08), czy postępowania sądowoadministracyjnego. Zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, ale nie może być dowolne. Winno być uzasadnione względami wskazanymi wyżej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd wziął pod uwagę treść art. 190 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Jednocześnie zauważyć należy, że wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia wyroku. Jak wynika z wniosku o zawieszenie postępowania sądowego strona zwróciła się o wykładnię uzasadnienia wyroku w tej części, która odnosi się do kluczowej dla rozstrzygnięcia kwestii.
Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu kasatoryjnym może nie tylko przeprowadzić krytykę orzeczenia sądu pierwszej instancji w kontekście zarzutów skargi kasacyjnej, dokonując prawidłowej wykładni prawa na tle przyjętego przez sąd pierwszej instancji stanu faktycznego, ale także narzucić temu sądowi określony sposób postępowania, który wyeliminuje powstałe w toku rozpoznania sprawy uchybienia i wątpliwości.
W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że ponowne rozstrzygnięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zależy od wyniku postępowania toczącego się z wniosku o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, albowiem zawnioskowany przez skarżącą zakres wykładni ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia WSA w Krakowie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.