Uzasadnienie
W dniu 20 marca 2015r. skarżąca działając przez swego pełnomocnika w skardze kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 27 stycznia 2015r. złożyła ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie swej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 sierpnia 2014r w przedmiocie podatku VAT.
Skarżąca domaga się całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną, prowadzone wobec niej postępowania egzekucyjne, konieczność utrzymania małoletniej.
Orzekający rozpoznając wniosek skarżącej zwolnienie od kosztów sądowych umorzył postępowanie w tym zakresie. Jak wynika bowiem z akt sprawy, postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 grudnia 2014r. sygn. akt I SA/Kr 1697/14 – skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia jej od kosztów sądowych.
A zatem, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 246 – umorzono postępowanie w tym zakresie. Ponowne rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych w tej samej sprawie byłoby bowiem bezprzedmiotowe, gdyż wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie został już rozpoznany w całości pozytywnie dla strony.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 oraz art. 246 § 1, art. 258 w związku z art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270).