Uzasadnienie
W dniu 4 listopada 2009 r. skarżąca J. W. reprezentowana przez doradcę podatkowego M. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn.
Pismami z dnia 13 listopada i 11 grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę jednocześnie załączając oświadczenie J. W., w którym wyraża ona zgodę na przedmiotowe cofnięcie skargi.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd uznając, że cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie zmierza do obejścia prawa, umorzył postępowanie na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.), stanowiącego, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.