Uzasadnienie
K.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 sierpnia 2012 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 17 maja 2012 r. nr [...], odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2010 rok w kwocie 3.323,10 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę.
W piśmie z dnia 12 marca 2013 r., zatytułowanym "Wycofanie skargi" K.K. zawiadomiła, że nie będzie się ubiegać jako skarżąca o przyznanie prawa pomocy.
Na wezwanie dotyczące sprecyzowania, czy pismem z dnia 12 marca 2013 r. skarżąca cofa skargę czy wniosek o przyznanie prawa pomocy, K.K. pismem z dnia 27 marca 2013 r., przesłanym pocztą elektroniczną, poinformowała, że cofa skargę.
W dniu 29 kwietnia 2013 r. skarżąca uzupełniła brak formalny ww. pisma poprzez jego podpisanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), skarżący może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi co do zasady wiąże sąd. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, Sąd nie stwierdził niedopuszczalności cofnięcia skargi, w rozumieniu art. 60 P.p.s.a. i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe w sprawie.