Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie, dnia 19.03.2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem odrzucił skargę.
W dniu 18.04.2010r. strona skarżąca wniosła od w/w orzeczenia skargę kasacyjną, sporządzoną osobiście.
Dnia 29.04.2010r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie przyznał natomiast stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 18.05.2010r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata D. R. – K. Pełnomocnik w dniu 01.06.2010r. wniósł do tut. Sądu "opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej " zawierającą wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Zaznaczył również, iż koszty te w całości nie zostały uiszczone. Przedmiotowa opinia przekazana została B. W. Dnia 29.06.2010r. WSA w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie adwokat D. R. – K. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wywiązała się tym samym z powierzonych jej obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym, orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 180 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
- 2) lit. b w zw. z § 18 ust. 1 pkt.
- 1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z 2002r., nr 163, poz. 1348 z p. zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 39,60 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p.zm.)