Uzasadnienie
Decyzją z dnia 30 listopada 2012r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej orzekł o odpowiedzialności podatkowej A.M. jako byłego prezesa zlikwidowanej Firmy Budowlanej B. sp. z o.o. za jej zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za III kwartał 2007r.
Przesyłka zawierająca to rozstrzygnięcie została skutecznie doręczona w dniu 6 grudnia 2012r.
W dniu 8 stycznia 2012r. A.M. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny rozpoznaje skargę merytorycznie tylko wówczas, gdy ustali, że zaistniały lub zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Jedną z takich przesłanek jest zachowanie wymaganego terminu do złożenia skargi.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten jest terminem ustawowym, który nie może być wydłużany, ani skracany. Należy podkreślić, że konsekwencją podjęcia przez stronę czynności w postępowaniu sądowym (w tym przypadku wniesienie skargi) po upływie terminu jest jej bezskuteczność, chyba że na skutek złożonego przez stronę wniosku, który uznany zostanie za zasadny, sąd orzeknie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi (art. 85 p.p.s.a.).
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Skoro decyzję doręczono skarżącej w dniu 6 grudnia 2012 r. – to termin do zaskarżenia w jej w drodze skargi upływał z dniem 7 stycznia 2013 r., zaś czynność podjęta dopiero 8 stycznia 2013r. nastąpiła już z oczywistym uchybieniem terminowi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.