Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. S. z dnia 30 stycznia 2020 r. nr [...] określającą P. S. i D. I. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. w kwocie 52.174,00 zł.
Pismem z dnia 4 stycznia 2021 r. P. S. i D. I. wnieśli skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., domagając się jej uchylenia.
Zarządzeniem Starszego Referendarza Sądowego z dnia 17 lutego 2021 r. skarżąca D. I. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto skarżąca została wezwana do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało przesłane na podany w treści skargi adres skarżącej na terenie Kazachstanu.
W dniu 28 kwietnia 2021 r. (data prezentaty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została zwrócona przesyłka zawierająca powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc m.in. zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei w myśl art. 299 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z § 3 tego przepisu w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wniesiona przez skarżącą skarga nie została przez nią podpisana. Ponadto w jej treści skarżąca jako swój adres podała: [...], Kazachstan. Konieczne zatem stało się wezwanie skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Wezwanie przesłano na wskazany w treści skargi adres skarżącej, jednak nie odebrała ona przesyłki zawierającej to wezwanie.
Kwestię doręczeń zagranicznych szczegółowo reguluje Regulamin poczty listowej Światowego Związku Pocztowego sporządzony w Bernie dnia 28 stycznia 2005 r. (Dz. U. z 2007 r. nr 108, poz. 744, dalej: Regulamin). I tak zgodnie z art. RL 137 ust. 1 Regulaminu, w obrocie między administracjami, które świadczą usługę potwierdzeń odbioru dla swych klientów, nadawca przesyłki poleconej, przesyłki z poświadczonym doręczeniem lub przesyłki z zadeklarowana wartością może zażądać potwierdzenia odbioru w chwili nadania, uiszczając opłatę, której kwota wskaźnikowa wynosi 0,98 SDR (DTS). Potwierdzenie odbioru zwraca się nadawcy najszybszą drogą (lotniczą lub lądowo-morską). Zgodnie z art. RL 137 ust. 3 pkt 3.1 Regulaminu, potwierdzenie odbioru powinno zostać podpisane w pierwszej kolejności przez adresata, a gdy to nie jest możliwe przez inną osobę do tego upoważnioną na mocy przepisów kraju przeznaczenia.
Art. RL 147 Regulaminu określa powinne postępowanie operatora w przypadku nieskutecznej próby doręczenia. Z przepisu tego wynika, że administracje pocztowe zapewniają zwrot przesyłek, które nie mogły zostać z jakiegokolwiek powodu doręczone adresatom. W myśl art. RL 147 ust. 5 pkt 5.1 z zastrzeżeniem przepisów kraju przeznaczenia, przesyłki niedoręczalne zwraca się do administracji pocztowej kraju nadania, której znaki opłaty znajdują się na przesyłce. Dalej zgodnie z art. RL 147 ust. 8 pkt 8.1 przed zwróceniem do administracji kraju nadania przesyłek niedoręczonych z jakiegokolwiek powodu, urząd przeznaczenia powinien podać, po francusku, przyczynę niedoręczenia. Wyraźną i zwięzłą informację o przyczynie umieszcza się, o ile to możliwe, na przedniej stronie przesyłki, w następującej formie: "inconnu" ("nieznany"), "refusé" ("odmówił przyjęcia"), "déménagé" ("wyprowadził się"), "non réclamé" ("nie podjął"), "adresse insuffisante" ("niewystarczający adres") itp.
Na kartkach pocztowych i drukach w kształcie kartek przyczynę niedoręczenia podaje się w prawej części przedniej strony. Informację tę podaje się za pomocą odcisku stempelka lub przyklejonej, właściwie wypełnionej nalepki CN 15. Każda administracja ma prawo dodać w jej własnym języku tłumaczenie przyczyny niedoręczenia i inne przydatne informacje. W obrocie między administracjami, które wyraziły na to zgodę, informacje te można podawać w jednym wybranym języku. Tak samo odręczne adnotacje o niedoręczeniu odnotowane przez pracowników poczty lub przez urzędy pocztowe można, w takim przypadku, uznać za wystarczające (ust. 8 pkt 8.2.).
Na k. 43 akt sądowych znajduje się koperta zawierająca skierowane do skarżącej wezwanie Starszego Referendarza Sądowego z dnia 17 lutego 2021 r. Została ona przesłana na adres skarżącej w Kazachstanie i w dniu 28 kwietnia 2021 r. wróciła z adnotacją "non réclamé" ("nie podjął"). Przesyłka ta wraz z dołączonym do niej potwierdzeniem odbioru/doręczenia/wypłaty/wpisu CN07 spełnia, w ocenie Sądu, wymagania, o których mowa w ww. przepisach Regulaminu. Podkreślić należy, że wszelkie adnotacje na zwróconej przesyłce (zamieszczone na kopercie lub na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami mają walor dokumentu urzędowego i mogą stanowić dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. W związku z powyższym Sąd uznał, że przesyłka ta została skarżącej doręczona w trybie tzw. domniemania doręczenia.
Odnosząc się do kwestii braku adnotacji dotyczącej awiza przesyłki należy zauważyć, że mamy do czynienia z przesyłką międzynarodową i zwrotnym potwierdzeniem odbioru według wzoru CN 07, który nie przewiduje adnotacji o awizowaniu przesyłki. Pismo wróciło do nadawcy z informacją "nie podjął" zamieszczoną na nalepce CN 15 z wskazaną datą 16 kwietnia 2021 r. Nie ma zatem podstaw, aby twierdzić, że próba doręczenia pisma na terenie Kazachstanu przez tamtejszego operatora pocztowego była bezskuteczna albo nieprawidłowa. W zawiązku z powyższym należy uznać, że data 16 kwietnia 2021 r. jest początkiem terminu do wykonania przez skarżącą wezwania Starszego Referendarza Sądowego z dnia 17 lutego 2021 r.
Jak wynika z akt sprawy, do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie podpisała skargi i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.