Uzasadnienie
W dniu 14 października 2009 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Przedmiotowa skarga została podpisana przez B. N., która oświadczyła, że działa w imieniu męża.
Pismem z dnia 14 grudnia 2009 r., prawidłowo doręczonym w dniu 17 grudnia 2009 r., B. N. została wezwana o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego W. N.– w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie B. N. przedłożyła kopię pełnomocnictwa datowanego na dzień 21 grudnia 2009 r., w związku z czym kolejnym pismem z dnia 12 stycznia 2010 r. doręczonym w dniu 14 stycznia 2010 r. B. N. została wezwana o przedłożenie oryginału pełnomocnictwa, ewentualnie jego uwierzytelnionej przez notariusza kopii. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
W związku z tym pismem z dnia 17 lutego 2010 r. WSA w Krakowie wezwał bezpośrednio skarżącego W. N. do podpisania skargi złożonej w jego imieniu przez żonę B. N. w terminie 7 dniu pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 23 lutego 2010 r. i w dniu 26 lutego 2010 r. wpłynęła do WSA w Krakowie skarga osobiście podpisana przez skarżącego W. N..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Na wstępie należy podnieść, że z uwagi na niewykonanie zarządzenia Sądu z dnia 12 stycznia 2010 r. o konieczności przedłożenia oryginału pełnomocnictwa, B. N. nie mogła zostać uznana w niniejszym postępowaniu za prawidłowo ustanowionego pełnomocnika swojego męża W. N. W konsekwencji musi zostać pominięta w dalszych czynnościach podejmowanych w sprawie.
Ponadto z akt sprawy (zwrotnego potwierdzenia odbioru) wynika, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania – zawierające prawidłowe pouczenie o prawie, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego – zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 sierpnia 2009 r.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, zaś z treści art. 54 § 1 cytowanej ustawy wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei z art. 83 § 2 cytowanej ustawy wynika, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę bez zachowania trybu przewidzianego w art. 54 § 1 ustawy, tj. bezpośrednio do tut. Sądu, a ponadto uczynił to po upływie terminu wskazanego w art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotowa skarga złożona została bowiem w dniu 14 października 2009 r., gdy tymczasem ostatni dzień terminu na jej wniesienie liczonego zgodnie z wyżej wskazanymi zasadami upływał w dniu 21 września 2009 r. (poniedziałek).
Z uwagi na powyższe zaistniały podstawy do odrzucenia skargi jako spóźnionej, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.), który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.