Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 1 września 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 175/17

Uzasadnienie

Referendarz Sądowy WSA w Krakowie dnia 13.04.2017r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 04.05.2017r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata J.D..

Ten udzielił upoważnienia aplikantowi adwokackiemu G.M. do zastępowania go w przedmiotowej sprawie o sygn. akt I SA/Kr 175/17.

W dniu 23.06.2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę. W rozprawie uczestniczył upoważniony aplikant, który wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Następnie w dniu 27.06.2017r. wpłynął do tut. sądu jego wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały opłacone w całości ani w części.

Zgodnie z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718 z p.zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.

Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie za I instancję w wysokości 240 zł, na podstawie § 21 ust. 1 pkt.

1. 1) lit. c w zw. z art. § 4 ust.
2. 1. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016r., poz. 1714).

Przedmiotowe wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).