Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skarżący zawarli w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci natychmiastowej egzekucji należności podatkowej w kwocie około 45 tys. Zł, co doprowadziłoby ich do pozbawienia płynności finansowej i uniemożliwiło pokrywanie bieżących wydatków związanych z leczeniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a - musi być wykładany ściśle, a zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania i uprawdopodobnienia istnienia wymienionych przesłanek. Wniosek powinien w miarę precyzyjnie uprawdopodobniać wskazywane okoliczności, tak aby były one dla sądu jasne.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W stosunku do skarżących wydana została przez Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzja z dnia 15 stycznia 2015r. o rozłożeniu przedmiotowej należności na miesięczne raty w kwocie po około 2400 zł. (k. 56-58), stąd nie zachodzi niebezpieczeństwo natychmiastowej egzekucji należności podatkowej w kwocie około 45 tys. zł, która doprowadziłaby wnioskujących do pozbawienia płynności finansowej, czy uniemożliwiłaby pokrywanie bieżących wydatków, zwłaszcza związanych z leczeniem. Wobec osiągania przez skarżących stałych miesięcznych dochodów w kwocie około 10 tys. zł nie uprawdopodobnienie we wniosku nadzwyczajnych wydatków związanych z leczeniem R.C. i ograniczenie się do wskazywania jedynie na jego podeszły wiek nie stanowi wystarczającego uprawdopodobnienia przesłanek niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.