Uzasadnienie
W dniu 5 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego W.W. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu zainicjowanym skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Z uzasadnienia wniosku oraz przedłożonych w toku postępowania na żądanie tut. Sądu dokumentów i pism oraz z akt spraw o sygn. I SA/Kr 1777/12 i I SA/Kr 1778/12 wynika, że skarżący zamieszkuje wraz z R.W. w mieszkaniu komunalnym, gdzie czynsz wynosi 677, 46 zł miesięcznie. Dodatkowo ponoszone są koszty za prąd (312,22 zł na miesiąc) i za gaz (268,69 zł za luty 2013 r.). Według oświadczenia rachunki płacone są po połowie. Skarżący jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku, korzysta z finansowej pomocy rodziny oraz z instytucjonalnej pomocy społecznej (zasiłek okresowy w kwocie 271 zł miesięcznie przyznany do czerwca 2013 r.; zasiłek celowy na zakup żywności oraz dofinansowanie opłat mieszkaniowych). Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, czy cennych ruchomości. Jest natomiast właścicielem 1/3 działki o pow. 0,84 ha.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 246 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z treści art. 246 § 1 cytowanej ustawy wynika zatem, że to na podmiocie ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżącego w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych uznał, iż istnieją podstawy do jego uwzględnienia. Wprawdzie negatywnie należy ocenić postawę wnioskodawcy, który pomimo wezwań zarówno ze strony referendarza sądowego, jak i tut. Sądu nie wywiązał się z ciążących na nim obowiązków i w sposób niezadawalający przedstawił swoją sytuację rodzinną i majątkową, to jednak kierując się zasadami doświadczenia życiowego Sąd uznał, że sam fakt korzystania z instytucjonalnej pomocy społecznej powoduje, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Skoro wnioskodawca nie jest w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb życiowych w postaci chociażby zakupu wyżywienia, zaś organ udzielający świadczeń po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego stwierdził, że egzystencja odbywa się poniżej minimum socjalnego, to w opinii Sądu mamy do czynienia z sytuacją, w której skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.