Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 1781/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Z.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 września 2011 r. w przedmiocie zwrotu podania.
Pismem z dnia 28 lutego 2012 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 13 kwietnia 2012 r. Następnie pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. skarżący złożył podpisane osobiście pismo, adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w którym zakwestionował ww. wyrok.
Postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. Referendarz sądowy ustanowił skarżącemu adwokata, wyznaczonego następnie zarządzeniem Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 4 czerwca 2012 r. W piśmie z dnia 21 czerwca 2012 r. pełnomocnik skarżącego sformułował opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie art. 175 § 1 p.p.s.a. wprowadza wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika: adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, pismo z dnia 23 kwietnia 2012 r. należy potraktować jako skargę kasacyjną. W piśmie tym bowiem skarżący kwestionuje kierunek rozstrzygnięcia i sposób uzasadnienia wyroku z dnia 14 lutego 2012 r. oraz odnosi się co do meritum sprawy. Niewątpliwie intencją skarżącego było doprowadzenie do kontroli instancyjnej ww. wyroku lub ponowne zbadanie sprawy sądowoadministracyjnej, a jedynym środkiem zaskarżenia przysługującym od ww. wyroku jest skarga kasacyjna.
Należy jednak pamiętać, iż sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego, w sytuacji gdy nie posiada on kwalifikacji określonych w art. 175 § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalne i musi skutkować jej odrzuceniem (art. 178 p.p.s.a.). Skarżący nie jest bowiem osobą, która byłaby uprawniona do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Powyższy skutkuje stwierdzeniem niedopuszczalności skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 175 § 1 w zw. z art. 178 p.p.s.a. i jej odrzuceniem.