Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. Ś. działając za pośrednictwem swego pełnomocnika wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem tut. Sądu z dnia 20 lipca 2006r. (sygn. akt I SA/Kr 768/04) oraz uchylenie tego orzeczenia i ponowne merytoryczne rozpoznanie tej sprawy. W uzasadnieniu przypomniano, że wskazanym rozstrzygnięciem oddalono skargę podatniczki na decyzję w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002r., podczas gdy wyrokiem z dnia 2 czerwca 2010r. ten sam Sąd uchylił decyzje organów podatkowych określające podatniczce zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące sierpień, wrzesień, październik i listopad 2002r.
W piśmie z dnia 16 marca 2012r. pełnomocnik skarżącej cofnął opisaną wyżej skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
W oświadczeniu o cofnięciu skargi pełnomocnik dał wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek wyłączających skuteczność oświadczenia o cofnięciu skargi. Oświadczenie to należy odnieść do wynikającej z powołanego wyżej przepisu i obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady dyspozycyjności, rozumianej jako przysługujące stronom postępowania uprawnienie do rozporządzania jego przedmiotem oraz do rozporządzania uprawnieniami, jakie przysługują im na mocy przepisów procesowych.
W tej sytuacji cofnięcie skargi skutkuje obowiązkiem umorzenia postępowania sądowego.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.