Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 roku nr [...] Urząd Skarbowy w N., działając na podstawie art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz. U. nr 137 poz. 926 ze zm./, umorzył postępowanie, wszczęte na wniosek Banku Spółdzielczego w N. w sprawie nienależnie zapłaconego podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 rok, jako bezprzedmiotowe.
W odwołaniu od decyzji, Zarząd Banku Spółdzielczego w N. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż zgodne z art. 156 k.p.a. oraz decyzję Urzędu Skarbowego w N. z dnia [...] lipca 2000 roku nr [...] i decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w N. z dnia [...] października 2000 roku nr [...] podjęto z rażącym naruszeniem prawa.
Decyzją z dnia 2 lipca 2002 roku nr [...], Izba Skarbowa w K., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Krakowie Bank Spółdzielczy w N. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, poprzez błędną interpretacje i niewłaściwe zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym w 1999 roku, w związku z art. 69 ust. 4 pkt 4 ustawy o finansach publicznych, które miało wpływ na wynik sprawy.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w K. w całości podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wniosła o jej oddalenie.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie strona skarżąca cofnęła skargę, a Sąd na zasadzie art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz. 1270/ postępowanie umorzył oraz zwrócił skarżącej połowę uiszczonego wpisu.