Uzasadnienie
Występując do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 października 2014r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, A.S. (dalej: skarżący) złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie tego wniosku podał, że zaskarżona decyzja nałożyła na skarżącego obowiązek zapłaty podatku w kwocie 179.438,00 zł. Zdaniem skarżącego, uwzględniając aktualną sytuację rynkową w zakresie usług budowlanych, wykonanie tej decyzji pozbawi skarżącego możliwości regulowania zobowiązań w prowadzonej działalności gospodarczej, w tym możliwości dokonywania wypłaty wynagrodzenia dziesięciu zatrudnionym pracownikom.
Ponadto w ocenie skarżącego, wykonanie tej decyzji może doprowadzić do likwidacji firmy, zwolnienia pracowników i braku możliwości odtworzenia przedsiębiorstwa, a zatem do skutków o charakterze nieodwracalnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy zaznaczyć, iż potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez skarżącego, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Pozostawienie przez ustawodawcę zasadności wstrzymania aktu uznaniu Sądu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.).
Skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (zob. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 595/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanym wniosku skarżący stwierdził, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zachodzi w związku z koniecznością uiszczenia podatku w kwocie 179.438,00 zł. Zdaniem skarżącego zapłata podatku w tej wysokości uniemożliwi regulowanie zobowiązań jego przedsiębiorstwa, jak również spowoduje niemożność wypłaty wynagrodzenia pracownikom, jak również zagrozi bytowi jego przedsiębiorstwa. Sąd nie kwestionuje faktu, że kwota podatku ustalona zaskarżoną decyzją jest znaczna, jednak skarżący nie przedstawił Sądowi wystarczających informacji pozwalających ocenić potencjalne następstwa wykonania ww. decyzji.
Skarżący nie przedstawił bowiem żadnych informacji o aktualnej kondycji finansowej swojego przedsiębiorstwa, w szczególności wiadomości o posiadanych środkach finansowych czy istnieniu jakichkolwiek zobowiązań względem kontrahentów, a także informacji o łącznej kwocie wypłacanych wynagrodzeń. Należy bowiem zauważyć, że jednorazowe uiszczenie kwoty 179.438,00 zł może prowadzić do ziszczenia się przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wyłącznie wówczas, gdy skarżący nie dysponuje środkami przewyższającymi tę kwotę. Tymczasem w rozpatrywanym wniosku brak jest jakiegokolwiek twierdzenia skarżącego odnośnie jego aktualnych możliwości płatniczych. Tym samym Sąd został pozbawiony możności realnej oceny wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na powstanie okoliczności, o których skarżący wspominał na uzasadnienie swojego wniosku.
Wobec powyższego Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a.