Uzasadnienie
Decyzją z dnia 29 września 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia 14 czerwca 2010 r. nr [...], określającą skarżącej O. P. S.A. w W. (dawniej T. S.A. w Warszawie) podatek od nieruchomości za 2008 r. w kwocie 68 947 zł - przyjmując za podstawę opodatkowania powierzchnię gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynikającej ze złożonej deklaracji podatkowej za rok 2008 oraz wartość budowli wykazaną w deklaracji podatkowej za 2007 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy zaznaczył, że spór w sprawie sprowadzał się do rozstrzygnięcia czy telekomunikacyjne linie kablowe ułożone w kanalizacji kablowej stanowiły budowlę podlegającą opodatkowaniu od nieruchomości.
Skarżąca zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Na rozprawie w dniu 17 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem SA/Kr 2228/10 zawiesił postępowanie sądowe m.in. z uwagi na pytanie prawne przedstawione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Trybunałowi Konstytucyjnemu (sygn. akt P 33/09). Podjęte w dniu 21 listopada 2011 r. i prowadzone pod nową sygnaturą akt I SA/Kr 1920/11, postępowanie sądowe zostało ponownie zawieszone w dniu 12 stycznia 2012 r. tym razem na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 720 ze zm.), z uwagi na fakt, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, zostało zainicjowane postępowanie zmierzające do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.
Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2008 r. zakończyło się postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2015 r., II FSK 2156/13 umarzającym postępowanie kasacyjne. Postępowanie sądowe przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie prowadzone w sprawie ww. skargi zostało więc podjęte w dniu 27 listopada 2015 r., a sprawie nadano nową sygnaturę akt I SA/Kr 1822/15.
Przed rozprawą wyznaczoną na 17 grudnia 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Po przeanalizowaniu akt sprawy Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przeszkody do skutecznego cofnięcia skargi, wobec czego postępowanie należało umorzyć w oparciu o ww. art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.