Uzasadnienie
Na rozprawie dnia 04.02.2016r. doradca podatkowy K.M. wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącemu z urzędu.
W przedmiotowej sprawie, obejmującej zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 20.06.2012r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, prawo pomocy zostało jednak przyznane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 16.09.2013r. (sygn. akt I SA/Kr 1299/12) tylko w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie natomiast z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718) tylko wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie doradca podatkowy nie był wyznaczony jako pełnomocnik z urzędu. W ogóle bowiem nie zostało przyznane stronie prawo pomocy w tym zakresie.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718).