Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi W.P. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 26 września 2014r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty. W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 listopada 2014r. wezwano skarżąceą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sporu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, doręczone w dniu 12 grudnia 2014r., nie zostało we wskazanym terminie wykonane.
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie, wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zależność taka będzie zachodziła zawsze wówczas, kiedy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, ponieważ wyłącznie w takiej sytuacji, w myśl art. 231 p.p.s.a., od skargi pobierany jest wpis stosunkowy, wyrażony jako procentowa część spornej należności. Nie wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny skargi, obligujący przewodniczącego – w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a.- do wezwania strony o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni.
Konsekwencją nie uzupełnienia braków formalnych skargi jest- zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi przez sąd, orzekający w takim wypadku postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, czyniące zadość przepisom p.p.s.a., musi polegać na wskazaniu konkretnej kwoty pieniężnej. Należy zatem uznać, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, co musiało skutkować jej odrzuceniem.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.