Uzasadnienie
Decyzją z dnia 30 października 2009 r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 maja 2007 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 listopada 2009 r.
W dniu 3 grudnia 2009 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik skarżącego wniósł na wyżej opisaną decyzję, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Skarga została podpisana przez pełnomocnika skarżącej - adwokata, który do skargi nie dołączył pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi w niniejszej sprawie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 grudnia 2009 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 stycznia 2010 r.
W dniu 12 stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przedłużenie terminu do przedłożenia pełnomocnictwa argumentując, że skarżący przebywa w zakładzie karnym i dostarczenie pełnomocnictwa we wskazanym terminie jest niemożliwe.
Pełnomocnictwo procesowe zostało nadane do tut. Sądu w placówce pocztowej, w dniu 22 stycznia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Skoro, jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru zaskarżonej decyzji znajdującego się w aktach administracyjnych, decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 października 2009 r. zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 listopada 2009 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął wraz z dniem 2 grudnia 2009 r. (środa). Tymczasem pełnomocnik skarżącego nadał w urzędzie pocztowym skargę na decyzję organu drugiej instancji w dniu 3 grudnia 2009 r., tj. po upływie tego terminu. Termin do wniesienia skargi nie został zatem zachowany.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Dlatego też, na podstawie powołanego wyżej przepisu, należało orzec jak w sentencji.
Na marginesie zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie zaistniała także przesłanka odrzucenia skargi, wynikająca z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie usunięto w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu. Pełnomocnik skarżącego pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie nie przedłożył pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań jest, aby pełnomocnik przy pierwszej czynności procesowej dołączył do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Ponadto wyjaśnić należy, że termin do usunięcia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym i jako taki nie może być przedłużany ani skracany, a skarga, której braków formalnych nie usunięto w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.