Uzasadnienie
Zaskarżonymi decyzjami Izby Skarbowej - po rozpatrzeniu odwołań - zostały utrzymane w mocy:
- 1) decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...].2001r nr [...], którą określono wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 1999r w kwocie [...] zł, wysokość zaległości w tym podatku w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] zł oraz ustalono wysokość dodatkowego zobowiązania podatkowego w kwocie [...]zł
- 2) decyzja tegoż Inspektora z dnia [...].2001r nr [...], którą określono wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1999r w kwocie [...] zł, wysokość zaległości w tym podatku w tej samej kwocie wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] zł oraz ustalono wysokość dodatkowego zobowiązania podatkowego w kwocie [...]zł.
W uzasadnieniach zaskarżonych decyzji wskazano, że "A." SA z/s w K. (dalej: "Spółka") określiła moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonej usługi reklamowej na miesiące luty, marzec i kwiecień 1999r, mimo, że faktury te nie potwierdzały otrzymania przedpłat (zaliczek, rat, zadatków) ani nie potwierdzały wykonania usługi bądź jej części. Natomiast w rozliczeniach podatku od towarów i usług miesiące: maj i czerwiec 1999 Spółka nie wykazała powstania obowiązku podatkowego mimo iż w miesiącach tych powstał ten obowiązek w związku z wykonaniem usługi zgodnie z zawartą umową (czerwiec 1999) lub w związku z otrzymaniem zaliczki w kwocie wynoszącej co najmniej 50% ceny (maj 1999r) i przez to w rozliczeniach za te miesiące zaniżyła odpowiednio o [...] zł i [...] zł wpłaty części zobowiązania w podatku od towarów i usług, o których mowa w art.14a ust.3 ustawy z dnia 8 stycznia 1999r o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U.
Nr 11 poz.50 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 1993r, podlegające przekazaniu na PFRON w terminach przewidzianych dla rozliczenia podatku od towarów i usług za te miesiące. Z tej przyczyny na podstawie art.14a ust.5 pkt 1 w/w ustawy Spółka utraciła zwolnienie od wpłaty na rzecz budżetu Państwa całości zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące maj i czerwiec 1999r.
W skargach na wymienione decyzje Izby Skarbowej Spółka wniosła o jej uchylenie z powodu naruszenia:
- 1) przepisów prawa materialnego, a w szczególności art.14a ust.5 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w 1999r
- 2) prawa procesowego mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a w szczególności przepisu art.121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz.926 ze zm.)
W wydanych bowiem również w dniu [...].2001 r. przez Inspektora Kontroli Skarbowej decyzjach nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące luty i marzec 1999r stwierdzono, iż Spółka odprowadziła na PFRON odpowiednio kwoty [...] i [...] zł a więc w sumie więcej niż wyniosło zaniżenie tych kwot za miesiące maj i czerwiec 1999r.
W odpowiedzi na skargi Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymując dotychczas zajmowane stanowisko wyjaśniła, że w art.14a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym obowiązującym w okresie od 9.10.1997r do 31.12.1999r ustawodawca zwolnił zakłady pracy chronionej i zakłady aktywności zawodowej od wpłat do urzędu skarbowego nadwyżki podatku należnego nad podatkiem naliczonym. Jednocześnie w ust.3 tego samego artykułu zobowiązał on podmioty te do przekazywania w terminach przewidzianych do rozliczenia podatku od towarów i usług na PRFON za poszczególne okresy rozliczeniowe kwotę różnicy między wyższą kwotą nadwyżki podatku należnego nad naliczonym a niższą kwotą iloczynu liczby osób niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładach pracy chronionej w przeliczeniu na pełny etat pracy i trzykrotność najniższego wynagrodzenia.
W przypadku, gdy zakład pracy chronionej różnicy tej nie przekazał za dany miesiąc na rzecz PFRON-u w terminie określonym w art.26 powołanej ustawy, zakład nie mógł korzystać ze zwolnienia określonego w art. 14a ust.l. Tym samym był obowiązany do wpłaty kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za dany miesiąc do urzędu skarbowego w terminie do dnia 25 następnego miesiąca.
Bezspornym jest, że Spółka zaniżyła wpłatę na PFRON kwoty, o której mowa w art.14a ust.3 powołanej ustawy za miesiące maj i czerwiec 1999r. Jednocześnie zawyżyła ona tę wpłatę za miesiące luty, marzec i kwiecień 1999r. Zawyżeń i zaniżeń tych nie było można skompensować, gdyż decyduje o tym inny organ niż inspektor kontroli skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargi są uzasadnione, gdyż zaskarżone decyzje są niezgodne z prawem. Skoro inspektor kontroli skarbowej ustalił, że skarżąca Spółka zawyżyła kwoty wpłaty na PFRON za miesiąc luty, marzec i kwiecień 1999 oraz zaniżyła te kwoty za miesiące maj i czerwiec 1999r; przy czym łączna suma kwot zaniżeń była wyższa od łącznej sumy kwot zaniżeń, a nadto zawyżenia wystąpiły wcześniej niż zaniżenia to brak jest podstaw do przyjęcia, że nie przekazała ona różnicy, o której mowa w art. 14a ust.3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym za miesiąc maj i czerwiec 1999r na PFRON. Jeżeli wymagane tu było jeszcze wydanie przez Prezesa tego funduszu czy też inny organ postanowienia o zaliczeniu nadpłaty na zaległości podatkowe, to nic nie stało na przeszkodzie aby inspektor kontroli skarbowej zawiesił postępowanie kontrolne w sprawie podatku od towarów i usług i wszczął takie postępowanie w sprawie rozliczeń z PFRON-em aby wydać w tej sprawie wynik kontroli. Wówczas w oparciu o ten wynik właściwy organ wydałby postanowienie o tym zaliczeniu.
Zgodnie bowiem z art.2 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999r Nr 54 poz.272 ze zm.) do zakresu kontroli skarbowej należy nie tylko kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczenia i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także innych należności pieniężnych państwa lub państwowych funduszy celowych a więc i PFRON w myśl ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r o rehabilitacji zawodowej w społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (DZ.U..Nr.123 poz.776 ze zm.) zatem jest państwowym funduszem celowym. Wpłaty na ten fundusz mogą być przedmiotem kontroli skarbowej.
Z kolei w myśl art. 24 ust.2 ustawy o kontroli skarbowej inspektor kontroli skarbowej wydaje:
- 1) decyzje lub decyzję w rozumieniu ustawy Ordynacja Podatkowa, gdy ustalenia dotyczą podatków i innych należności budżetowych, których określenie lub ustalenie należy do właściwości urzędów skarbowych
- 2) wynik kontroli, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości innych niż wymienione w pkt. l lub gdy nieprawidłowości nie stwierdzono.
Wreszcie poprzez art.31 tej ustawy mają w postępowaniu kontrolnym zastosowanie przepisy o zawieszeniu postępowania z art.201-206 Ordynacji Podatkowej. W myśl zaś tych przepisów jedną z sytuacji, w której następuje zawieszenie postępowania jest wystąpienie uzależnienia rozpatrzenia sprawy i wydanie decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Takim zagadnieniem jest zazaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowej. Zgodnie bowiem z art. 14a ust. 5 pkt. l ustawy o podatku od towarów i usług " Wwolnienie, o którym mowa w ust. l nie ma zastosowania:
- l) w przypadku gdy prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej nie przekazał różnicy, o której mowa w ust.3 na PFRON". Zatem jedną z przesłanek powstania prawa ZPChr do tego zwolnienia w podatku od towarów i usług na rzecz urzędu skarbowego jest więc nieodprowadzenie tej różnicy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § l pkt l lit.a i art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr.153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271ze zm). orzekł jak w sentencji.