Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 10.10.2014r.,nr [...], w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz nadesłanych dokumentów Z.G. ur. w 1941r. jest wdowcem i mieszka u siostry i u brata.
Zaliczony został do drugiej grupy inwalidzkiej i pozostaje w leczeniu rehabilitacyjnym.
Otrzymuje rentę z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 720,65 zł., miesięcznie, netto. Jego miesięczne wydatki obejmują: opłatę za energię elektryczną – 100 zł., opłatę za telefon – 50 zł., opłatę za gaz – 50 zł., koszty lekarstw – 300 zł.
Siostra i syn kupują mu produkty żywnościowe a brat - węgiel na zimę.
Wnioskodawca nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Jest właścicielem gruntów rolnych o pow. 1,64 ha, stanowiących w większości bagno (1,2 ha).
Zdaniem orzekającego wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja prawa pomocy stanowi jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Umożliwia ona dostęp do sądu podmiotom, które nie są w stanie samodzielnie pokryć kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowego.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma też charakter wyjątkowy. Stosowane jest wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej. Stanowi odstępstwo zarówno od ogólnej zasady przewidzianej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie jak i od konstytucyjnego obowiązku ponoszenia danin publicznych wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Instytucja ta stanowi jednocześnie formę dofinansowania strony skarżącej z budżetu państwa, przez co stosowanie jej powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, w zakresie całkowitym przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246§1 pkt 1 i 2 w/w ustawy).
Przedstawiona przez stronę skarżącą sytuacja uzasadnia zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w przedmiotowej sprawie. Wiek oraz stan zdrowia Z.G. uniemożliwiają mu podjęcie zatrudnienia. Uzyskiwana renta nie starcza natomiast na pokrycie jego bieżących kosztów utrzymania. Zmuszony jest korzystać z pomocy rodziny. Wnioskodawca nie posiada też żadnych oszczędności a rodzaj nieruchomości, której jest właścicielem nie daje perspektyw uzyskania z niej środków finansowych.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zatem uzasadnione.
Biorąc więc powyższe pod uwagę, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 244§1, art. 245§2, art. 246§1 pkt.
- 1) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.).