Uzasadnienie
Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 19.02.2014r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 18.03.2014r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P.A.K..
W dniu 07.05.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w części dotyczącej uznania stanowiska podatnika za nieprawidłowe; określił, że interpretacja w zaskarżonej części nie może być wykonana do chwili uprawomocnienia się wyroku; zasądził od Ministra Finansów na rzecz skarżącej kwotę 200 zł., tytułem uiszczonego wpisu.
Dnia 16.06.2014r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi za I instancję.
Dnia 07.07.2014r. Minister Finansów wniósł skargę kasacyjną od w/w wyroku.
W dniu 17.11.2016r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata Ł.K. do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II FSK 2955/14.
Na rozprawie przed NSA w dniu 29.11.2016r. pełnomocnik substytucyjny skarżącej adwokat A.J. wniósł m.in. o zasądzenie kosztów w tym o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W dniu 13.12.2016r. NSA oddalił skargę kasacyjną w sprawie o sygn. akt II FSK 2955/14.
Zgodnie z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718 z p.zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnik, poprzez swojego substytuta, brał udział w rozprawie przed NSA. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 180 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
- 2) lit. c w zw. z § 18 ust. 1 pkt.
- 1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461 z p. zm.), w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016r., poz. 1714) oraz w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801).
Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. i wynoszącą w tym wypadku 41,40 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).