Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniami z dnia 21.01.2011r. przyznał stronie skarżącej w sprawach o sygn. akt od I SA/Kr 1939/10 do I SA/Kr 1950/10 prawo pomocy min. w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych pismem z dnia 28.01.2011r. (data wpływu 22.03.2011r.) wyznaczyła w niniejszych sprawach pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego o nr wpisu [...] – M.P.
Dnia 14.06.2011r. na rozprawie WSA w Krakowie połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygnaturach od I SA/Kr 1939/10 do I SA/Kr 1950/10 i postanowił prowadzić je pod wspólną sygnaturą I SA/Kr 1939/10. Oddalił również wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Na to postanowienie dnia 14.07.2011r pełnomocnik wniósł zażalenie, w wyniku czego NSA dnia 08.11.2011r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
Następnie WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 23.12.2011r. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji a pełnomocnik dnia 05.01.2012r. wniósł zażalenie na to postanowienie. Zażalenie NSA oddalił postanowieniem z dnia 27.02.2012r.
W dniu 08.05.2012r. WSA w Krakowie oddalił natomiast skargi w przedmiotowej sprawie.
Dnia 21.06.2012r.doradca podatkowy złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż wynagrodzenie to nie zostało zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r, poz.270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym, we wszystkich 12 sprawach o sygn. akt I SA/Kr 1939 - 50/10, oraz w dwóch postępowaniach zażaleniowych prowadzonych już po połączeniu pod sygnaturą I SA/Kr 1939/10. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też, zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w dwunastu sprawach, w których został ustanowiony w łącznej kwocie 720 zł. (12 x 60 zł. = 720 zł.) na podstawie § 3 ust. 1 pkt.
1) lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 165,60 zł.
Za prowadzenie dwóch postępowań zażaleniowych orzecznik przyznał natomiast doradcy podatkowemu wynagrodzenie w łącznej kwocie 240 zł. (2 X 120 zł. = 240 zł.) na podstawie § 3 ust. 2 pkt.
4) w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2012r., poz.270).