Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 30.08.2010r. o sygn. akt I SA/Kr 1179/10 przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych dnia 21.09.2010r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego P. P. - K. W dniu 16.11.2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W związku z tym Dyrektor Izby Skarbowej wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku.
Dnia 14.01.2011r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie przyznał wynagrodzenie wyznaczonemu radcy prawnemu. W dniu 23.02.2011r. pełnomocnik ten wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, zawierającą wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, według norm przepisanych.
Dnia 20.11.2012r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
Sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą akt I SA/Kr 1953/12 a pełnomocnik dnia 18.02.2013r. wniósł "pismo procesowe strony skarżącej" podtrzymujące wniesioną skargę oraz zawierające wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W dniu 01.03.2013r. WSA w Krakowie oddalił skargę, dnia 11.03.2013r. pełnomocnik wniósł natomiast wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu.
Kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia jest fakt, że radca prawny nie złożył stosownego oświadczenia, iż żądane koszty wynagrodzenia nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
§ 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z dnia 3 października 2002 r. nr 163, poz.1349 z p.zm.) wskazuje natomiast, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca radcy prawnego nie została wynagrodzona, a zatem, że zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik nie złożył takiego oświadczenia. Stąd też okoliczność ta, zgodnie z przyjęta linią orzeczniczą, skutkuje oddaleniem wniosku, w żądanym zakresie (por. postanowienie SN z dnia 14.10.1998r. sygn. II CKN 687/98, OSNC 1999/3 poz. 63, postanowienie NSA z dnia 18.10.2005r., sygn. akt II FZ 625/05).
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).