Uzasadnienie
W dniu 16.06.2015r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 438/15. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, wyznaczył pełnomocnika w osobie adwokata A.G..
W dniu 25.09.2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę a wyrok ten uprawomocnił się.
Strona skarżąca pismem z dnia 15.12.2015r. (data wpływu 17.12.2015r.) zainicjowała postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego w/w wyrokiem, zarejestrowane pod sygn. akt I SA/Kr 1954/15.
Stosowne zarządzenie o uzupełnienie barków formalnych skargi o wznowienie postępowania, skierowane do wyznaczonego pełnomocnika uaktywniło jego udział w przedmiotowym postępowaniu o sygn. akt I SA/Kr 1954/15.
Wyznaczony adwokat upoważnił do zastępstwa w niniejszej sprawie apl. adw. A.K.
W dniu 20.07.2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę a pełnomocnik substytucyjny na rozprawie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Pełnomocnik substytucyjny wniósł też stosowne pismo o przyznanie tych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu na rzecz adwokata A.G..
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, z dnia 25.09.2015r. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 240 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461 z p. zm.), w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801).
Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.710 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718).