Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2003 roku [...] Urząd Skarbowy [...], działając na podstawie art. 163 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja Podatkowa /Dz. U. nr. 137 poz. 926 z późn. zm./ w związku z prowadzonym postępowaniem podatkowym w sprawie przywrócenia terminu do wspólnego opodatkowania małżonków za rok 2002 odmówił S. P. przywrócenia terminu do wspólnego rozliczenia się małżonków.
W motywacji tego rozstrzygnięcia Urząd Skarbowy poniósł, iż przepis art. 162 § 1 ordynacji podatkowej nie przewiduje przywrócenia terminu do wspólnego rozliczenia się małżonków. Termin ten jest bowiem terminem materialnoprawnym, czyli nieprzywracalnym. Urząd podniósł także, iż zgodnie z treścią art. 6 ust. 1-3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz. U. nr. 14 z 2000 roku, póz. 176 ze zm./, warunkiem preferencyjnego opodatkowania dochodów jest podpisanie wniosku wyrażonego we wspólnym zeznaniu rocznym, które należy złożyć w terminie do dnia 30 kwietnia następnego roku.
Na powyższe postanowienie S. P. złożył zażalenie do Izby Skarbowej w [...] podnosząc, iż przedmiotowe postanowienie jest dla niego i jego małżonki bardzo krzywdzące, ponieważ uniemożliwia im wspólne opodatkowanie dochodów, a tym samym utratę zwrotu nadpłaty kwoty [...] zł, powstałej w wyniku korekty PIT-37. Jednocześnie skarżący podniósł, iż składając w pośpiechu w Urzędzie Skarbowym PIT-37,przez oczywistą pomyłkę zapomniał wpisać do PIT-u małżonkę. Uważa jednak, iż ze względów ludzkich i sprawiedliwości społecznej zażalenie jego jest uzasadnione i kwalifikuje się do pozytywnego załatwienia, tym bardziej, że jego sytuacja materialna jest bardzo trudna, gdyż jest rencistą i z niewielkiej renty utrzymuje pięcioosobową rodzinę.
Postanowieniem z dnia 3 września 2003 roku nr. [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] działając w trybie art. 233 § 1 pkt. 1 oraz art. 239 ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia Izba podniosła, iż zgodnie z art.6 ust. 1 o podatku dochodowym od osób fizycznych małżonkowie podlegaj ą odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów, zaś łączne opodatkowanie dochodów małżonków przewiduje art. 6 ust. 2 powołanej ustawy, jednakże uwarunkowane jest ono spełnieniem przez małżonków określonych w tym przepisie przesłanek materialnych. Możliwość łącznego opodatkowania małżonków została uzależniona między innymi od złożenia wniosku we wspólnym zeznaniu rocznym, w terminie do [...] 2003 roku, który jako termin materialno-prawny nie jest przywracalny, co z kolei oznacza, iż po jego upływie podatnik traci prawo do możliwości preferencyjnego opodatkowania.
Izba stwierdziła ponadto, iż skoro w sprawie będącej przedmiotem odwołania mamy do czynienia z terminem prawa materialnego, to nie było podstaw do przywrócenia przez Urząd Skarbowy terminu do złożenia wspólnego zeznania podatkowego. Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące przywrócenia terminu, stosownie do art. 162 § 4 ustawy, odnoszą się wyłącznie do terminów procesowych, a nie do terminów materialno-prawnych.
Na opisane powyżej postanowienie S. P. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W skardze skarżący podniósł, iż pomimo oczywistych faktów podanych w zażaleniu, odmówiono mu wypłacenia nadpłaty w kwocie [...] zł, powstałej ze wspólnego opodatkowania dochodów z żoną E. Ponadto skarżący ponownie podniósł, iż oddając w pośpiechu PIT-37 za 2002 rok, przez oczywistą omyłkę, zapomnienie, nie wpisał małżonki do wspólnego opodatkowania, a uważa, że ma prawo do wspólnego opodatkowania, gdyż jego rodzina jest w trudnej sytuacji materialnej.
Odpowiadając na powyższy zarzut Izba Skarbowa w [...] wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest uzasadniona, gdyż przeprowadzona kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wykazała niezgodności zaskarżonego postanowienia z prawem.
Izba Skarbowa trafnie uznała, iż przywróceniu terminu podlegaj ą jedynie terminy procesowe. Nie podlegają natomiast przywróceniu terminy prawa materialnego, co wyraźnie wynika z art. 162 § 4 Ordynacji podatkowej, który stanowi, iż instytucje przywrócenia terminu stosuje się jedynie do terminów procesowych.
Terminy materialnoprawne mogą być jedynie odraczane na podstawie i w zakresie uregulowanym w art. 48 Ordynacji podatkowej. Nie ulega również wątpliwości, iż zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów, jednak ust. 2 powołanego przepisu przewiduje możliwość łącznego opodatkowania dochodów małżonków, jeżeli między innymi, podatnicy złożą taki wniosek we wspólnym zeznaniu rocznym w terminie do 30 kwietnia następnego roku, co wynika z art. 45 ust. 1 powołanej ustawy.
Jest to jednak termin materialno-prawny, a więc w razie jego uchybienia nie można go przywrócić. Jak słusznie uznała Izba Skarbowa, uchybienie temu terminowi, skutkuje utratę przez podatnika prawa do preferencyjnego opodatkowania.
Rozpoznając sprawę oparto się na art 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegaj ą rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz.U. nr. 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.