Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, została złożona skarga Uniwersytetu w K. na indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Izby Skarbowej, działającego z upoważnienia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2011r. znak [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 29 listopada 2011r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej - w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Jednocześnie stronę poinformowano o tym, że nieusunięcie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie. Pismo zawierające powyższe wezwanie wraz z pouczeniem zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 5 grudnia 2011r. Złożone w odpowiedzi pismo wraz z żądanymi przez Sąd dokumentami zostało przez stronę skarżącą nadane w placówce pocztowej dnia 13 grudnia 2011r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57§1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej- p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te określa art. 46§1 p.p.s.a. wskazując, że każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga powinna być zatem podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania podmiotu, który ją składa. Zgodnie z art. 28§1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 49§1 p.p.s.a., wezwaniem skarżącego przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58§1 pkt 3 p.p.s.a.
Jak wynika z akt sądowych sprawy, Sąd uczynił zadość wynikającemu z art. 49§1 p.p.s.a. obowiązkowi wezwania strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, a przedmiotowe wezwanie z pouczeniem zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 5 grudnia 2011r. Wobec powyższego, wyznaczony termin do złożenia odpowiednich dokumentów upłynął w dniu 12 grudnia 2011r. (tj. w poniedziałek). Tymczasem pismo zawierające żądane przez Sąd dokumenty zostało przez stronę skarżącą nadane na poczcie dnia 13 grudnia 2011r., a zatem z uchybieniem terminu, gdyż w świetle art. 83§3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Wobec powyższego, skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie, na podstawie art. 58§1 pkt 3 p.p.s.a. należało odrzucić skargę, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. W konsekwencji stronie skarżącej należało zwrócić opłacony przez nią wpis od skargi, zgodnie z brzmieniem art. 232§1 pkt 1 p.p.s.a., wedle którego Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.