Uzasadnienie
Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 19.02.2014r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 18.03.2014r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K.K.-M.
W dniu 12.05.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie, a w dniu 30.05.2014r. postanowieniem przyznał od Skarbu Państwa – WSA w Krakowie na rzecz adwokat K.K.-M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 4 428 zł.
Dnia 24.07.2014r. wyznaczony pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od w/w wyroku.
Zawierała ona wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym według norm prawem przewidzianych oraz oświadczenie, że koszty nie zostały w całości ani w części pokryte przez skarżącego.
W dniu 30.11.2016r. NSA oddalił skargę w przedmiotowej sprawie a pełnomocnik substytucyjny wyznaczonego adwokata - adwokat K.P. wniosła na rozprawie o zwrot kosztów postępowania pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu. Złożyła tez oświadczenie, że koszty postępowania nie zostały opłacone w części ani w całości.
Zgodnie z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718 z p.zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed NSA, poprzez swojego substytuta. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 2700 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. a w zw. z § 6 pkt 6) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461 z p. zm.), w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016r., poz. 1714) oraz w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801).
Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. i wynoszącą w tym wypadku 621 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).