Uzasadnienie
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze J. K. działając za pośrednictwem swego pełnomocnika zażądał uchylenia decyzji Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 listopada 2008 r. nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzje Kierownika Biura ARiMR z dnia [...] nr [...] o odmowie przyznania renty strukturalnej.
Na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2009 r. pełnomocnik organu przedłożył postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2007 r. wydane w sprawie o sygn. II GSK 290/07, w którym NSA wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie zgodności z Konstytucją przepisu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 286, poz. 2870 ze zm.) przy czym przedmiotem wątpliwości interpretacyjnych była tam kwestia rozumienia pojęcia współwłasności gospodarstwa rolnego.
W związku z powyższym pełnomocnik organu wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny przedstawionego mu zagadnienia. Pełnomocnik skarżącego zgodził się z wnioskiem strony przeciwnej i również wniósł o zawieszenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
Z treści cytowanego przepisu wynika, że warunkiem pozytywnego załatwienia wniosku jest zgoda wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy, z tym że decyzja w tej kwestii pozostawiona jest uznaniu sądu. Bezsprzecznie, w toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 28 kwietnia 2009 roku pełnomocnik organu, jak i pełnomocnik skarżącego zgodnie oświadczyli, iż wnoszą o zawieszenie postępowania w sprawie, co spowodowane było powzięciem wiadomości o toczącym się postępowaniu w sprawie stwierdzenia zgodności z Konstytucją aktu prawnego stanowiącego podstawę zapadłych w toku postępowania administracyjnego rozstrzygnięć. W tych okolicznościach Sąd ocenił, że wniosek o zawieszenie postępowania nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności, a konsekwencji uznał zawieszenie postępowania za usprawiedliwione.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy przepisu art. 126 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu