Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 stycznia 2012 r. skarżący M.J. wniósł skargę na indywidualną interpretację z dnia 2 listopada 2011r. nr [...] przepisów prawa podatkowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Izby Skarbowej.
W dniu 13 lutego 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej działający z upoważnienia Ministra Finansów przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jednak w myśl § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) – wydanego na podstawie art. 13 § 3 p.p.s.a. – rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, ze zm.) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Jak wynika z akt sprawy, Skarżący zamieszkuje w G. przy ul. D. tj. na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
Pomimo więc prawidłowego wskazania właściwego Sądu przez skarżącego, organ przekazał skargę sądowi niewłaściwemu, który zobowiązany jest stwierdzić swą właściwość i przekazać sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu.
Z tego względu, na zasadzie art. 59 § 1 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.