Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 20 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. póz. 1302 z późn. zm. -dalej jako: "p.p.s.a."), wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
W sprawie tej skarżący domagał się wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy orzekających w WSA w Krakowie od rozpoznania sprawy toczącej się na skutek wniesionej przez niego skargi. Swój wniosek uzasadnił tym, że stracił zaufanie do sędziów WSA w Krakowie z uwagi na stronniczość i brak bezstronności.
W świetle treści złożonego wniosku wymaga zwrócenia uwagi, że obowiązujące prawo nie przewiduje instytucji wyłączenia sądu od orzekania w jakiejkolwiek sprawie poddanej jego kognicji. O niedopuszczalności takiego wniosku wprost stanowi powołany wyżej art. 20 § 4 p.p.s.a., czego skutkiem jest jego odrzucenie. Na równi z wnioskiem o wyłączenie sądu traktowane jest również żądanie wyłączenia wszystkich sędziów orzekających w danym sądzie bez podania, o których sędziów chodzi oraz bez wskazania jakichkolwiek zindywidualizowanych okoliczności przemawiających za ich wyłączeniem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt II OZ 717/17 oraz z dnia 30 października 2015 r., sygn. akt II OZ 1037/15). Obowiązujące prawo przewiduje natomiast jedynie ściśle określone podstawy do wyłączenia sędziego, z mocy ustawy, albo na wniosek strony bądź też sędziego (art. 18 § 1-3 i art. 19 p.p.s.a.). W takiej sytuacji chodzi jednak zawsze o konkretnego, oznaczonego imiennie sędziego, nie zaś sąd jako instytucję lub też wszystkich nieokreślonych imiennie sędziów, jacy w danym sądzie orzekają.
W konsekwencji przedmiotowy wniosek, na podstawie art. 20 § 4 p.p.s.a. podlegał odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie obowiązany był orzec, jak w postanowieniu.