Uzasadnienie
W dniu 22 kwietnia 1996 r. Urząd Skarbowy wydał decyzję skierowaną do Spółki z o.o. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za październik 1993 r. oraz określającą wysokość zaległości podatkowej w tym podatku za wskazany okres i odsetki na dzień wydania decyzji.
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ podatkowy stwierdził między innymi, że skarżąca spółka stosowała nieprawidłową stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 7 procent od towarów nie wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, a to w stosunku do:
- mydelniczek, wieszaków, pojemników na papier, szczotek do rąk, półek, haczyków, drążków rozprężnych z tworzyw sztucznych, do których stosowano pozycję:
- SWW 1365-39 "Urządzenia sanitarne z tworzyw sztucznych dla budownictwa pozostałe",
- SWW 0616-129 "Armatura metalowa toaletowa pozostała" zamiast: - SWW 1367-11 "Wyposażenie z tworzyw sztucznych do łazienek", - SWW 2886-21 "Szczotki higieny osobistej",
- SWW 1367-92 "Pojemniki, pudełka wieloprzegródkowe z tworzyw sztucznych",
- materiałów wannowych i brodzikowych, do których stosowano pozycję:
- SWW 1367-39 "Wyroby medyczne i sanitarne z tworzyw sztucznych" zamiast - SWW 1367-11 "Wyposażenie z tworzyw sztucznych do łazienek",
- półek szklanych i szkła, do których stosowano pozycję:
- SWW 1363-39 "Urządzenia sanitarne z tworzyw sztucznych dla budownictwa pozostałe" zamiast
- SWW 1539 "Szkło gospodarcze pozostałe".
Towary o symbolach SWW 1367-11, 2886-21, 1367-92 i 1539 podlegają opodatkowaniu według stawki 22 procent.
Zdaniem skarżącej prawidłowość stosowanych symboli SWW była objęta kontrolą w 1993 r., która nie stwierdziła nieprawidłowości w tym zakresie.
W ocenie Urzędu Skarbowego, z protokołu kontroli za 1993 rok nie wynika, aby kontrolujący badali zagadnienia prawidłowości kwalifikowania do właściwego symbolu SWW sprzedawanych przez skarżącą spółkę wyrobów.
Organ podatkowy podniósł również, że w styczniu 1995 roku skarżąca samodzielnie wprowadziła właściwe stawki podatku od towarów i usług, ale nie dokonała stosownej korekty podatku należnego wstecz i nie uregulowała uszczuplenia podatkowego wobec budżetu państwa.
Od powyższej decyzji skarżąca odwołała się, jednak Izba Skarbowa utrzymała w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W dniu 10 listopada 1998 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga na decyzję Izby Skarbowej, w której skarżąca zarzuciła naruszenie art. 121 par. 1, art. 122 i art. 210 par. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 123 poz. 926/ i wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W dniu 4 kwietnia 1999 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła ekspertyza znaczeniowa dotycząca interpretacji przynależności urządzeń sanitarnych z tworzyw sztucznych, z której wynika, że stacjonarne urządzenia sanitarne, montowane na stałe w procesie urządzania łazienek, są przeznaczone dla budownictwa i nie można ich zaliczyć do artykułów toaletowych i kosmetycznych, a więc do symbolu SWW 1367-1.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W rozpatrywanej sprawie należy mieć na uwadze wcześniej wydany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 1997 r., I SA/Kr 43/97 oraz od I SA/Kr 331/97 do I SA/Kr 347/97, który jest wiążący w niniejszym postępowaniu. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym we wskazanym wyroku, poza kwestią wydania odrębnych decyzji dotyczących poszczególnych miesięcy - każdego oddzielnie, Sąd ten zobowiązał organy podatkowe do zaczerpnięcia wyjaśnień interpretacyjnych Głównego Urzędu Statystycznego.
Stwierdzić należy, że przeprowadzone na tę okoliczność postępowanie dowodowe potwierdziło słuszność stanowiska organów podatkowych dotyczące kwalifikowania wyrobów do właściwych symboli SWW. Wynika to z pisma Urzędu Statystycznego z dnia 1 września 1997 r., Nr WK-4721-84/97.
Dodać należy, że we wskazanym okresie obowiązywała ustawa z dnia 26 lutego 1982 r. o statystyce państwowej /t.j. Dz.U. 1989 nr 40 poz. 221/ i zgodnie z jej art. 12 ust. 1 pkt 1, organami upoważnionymi do dokonywania klasyfikacji statystycznej towarów i usług są wyłącznie organy wymienione w tej ustawie.
Stanowisko takie zostało zawarte w wyroku z dnia 23 stycznia 1997 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I SA/Po 1047/96.
W związku z tym "Ekspertyza znaczeniowa dotycząca interpretacji i przynależności urządzeń sanitarnych z tworzyw sztucznych" nie mogła "zastąpić" opinii organów statystycznych.
Zgodnie z zasadami podatku od towarów i usług importer płaci podatek dwa razy od tego samego towaru. Wprowadzając towar na polski obszar celny importer płaci podatek w urzędzie celnym w terminach i na zasadach określonych do zapłaty cła /art. 11 ust. 4 ustawy podatkowej/, a następnie przy sprzedaży towaru w kraju /art. 2 ww. ustawy/.
Urząd celny obliczył podatek przy zastosowaniu kwalifikacji według Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego PCN, natomiast przy sprzedaży tego towaru - podatek ten obliczany był we wskazanym okresie czasu według Systematycznego Wykazu Wyrobów.
Każda z tych klasyfikacji została opracowana dla potrzeb różnych procesów gospodarczych i ich zakres nie jest tożsamy.
W rozpatrywanej sprawie spór dotyczy stawki podatku od towarów i usług stosowanej przy sprzedaży towarów, dlatego rozstrzygające znaczenie dla sprawy ma klasyfikacja dokonana przez organy statystyczne co do określonej pozycji SWW. Ustalenia organów podatkowych w wyżej wymienionym zakresie zostały w pełni potwierdzone przez organy statystyczne.
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygając kwestię prawidłowej klasyfikacji sprzedawanych przez skarżącą towarów i zastosowania w związku z tą klasyfikacją właściwej stawki podatku od towarów i usług stwierdza, że organy podatkowe nie naruszyły obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.