Uzasadnienie
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Ponadto, zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Dla dopuszczalności skargi w sprawie, załatwianej w drodze decyzji administracyjnej, niezbędne są zatem przede wszystkim dwa elementy: wniesienie przez stronę odwołania, co spełnia wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, a nadto – wydanie wskutek odwołania przez organ drugiej instancji rozstrzygnięcia w sprawie i doręczenie go stronie – co otwiera termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Nie jest dopuszczalne wniesienie skargi, jeżeli środków zaskarżenia nie wyczerpano, jak również wówczas, gdy organ drugiej instancji nie wydał jeszcze rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga do sądu będzie wówczas niedopuszczalna, a zatem będzie podlegała odrzuceniu, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarga T.S. została wniesiona w dniu 27 listopada 2014r. (data stempla pocztowego), nie zawierała wskazania daty i numeru zaskarżanej decyzji organu drugiej instancji. Skarżąca wskazywała natomiast, że skarga dotyczy sprawy zwrotu podatku za rok 2013.
Jak wynika z akt, przedstawionych przez Dyrektora Izby Skarbowej, postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2013 wobec T.S. prowadzone było pod znakiem sprawy [...] i zakończyło się wydaniem rozstrzygnięcia – decyzji o utrzymaniu w mocy orzeczenia organu drugiej instancji – w dniu 22 grudnia 2014r. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona wcześniej, przed rozstrzygnięciem sprawy przez organ odwoławczy i przed rozpoczęciem biegu terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Wobec niedopuszczalności złożonej skargi, należało orzec jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jednocześnie wskazać należy, że odrzucenie skargi z dnia 27 listopada 2014r. nie stoi na przeszkodzie wniesieniu przez skarżącą kolejnej skargi w tej samej sprawie, o ile nastąpi to w trzydziestodniowym terminie od daty doręczenia decyzji z dnia 22 grudnia 2014r.