Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 27 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 202/12

Uzasadnienie

W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia 24 lutego 2012r. złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej w sprawie o sygn. akt SK 18/09. Zaskarżona decyzja dotyczy określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu.

W odpowiedzi na powyższe Dyrektor Izby Skarbowej w piśmie z dnia 6 marca 2012r. poparł wniosek o zawieszenie postępowania sądowego.

W zakresie powyższego wniosku Sąd zważył co następuje

Zgodnie z brzmieniem art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. oznaczana dalej jako: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Należy mieć przy tym na uwadze, że stosownie do art. 130 § 1 p.p.s.a. sąd umorzy postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o umorzeniu. Wobec jednomyślnego wniosku stron, postanowiono jak w pkt I sentencji, na zasadzie art. 126 p.p.s.a.

Skarżący pismem z dnia 29 lutego 2012r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż jej wykonanie może doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku podał, iż z uwagi na zaciągnięte i jeszcze niespłacone kredyty nie posiada zdolności kredytowej, co uniemożliwia mu zaciągnięcie kolejnego kredytu celem dokonania wspólnie z żoną zapłaty podatku na kwotę około 1.350.000 zł plus odsetki. Wnioskodawca opisując sytuację materialną wskazał, iż wspólnie z żoną posiada niżej opisane nieruchomości:

1. - przy ul. P. - lokale mieszkalne nr: [...]
2. - przy ul. P. garaż nr: [...]
3. - przy ul. P. [...] garaże nr: [...]
4. - przy ul. P. [...] garaże nr: [...]
5. - przy ul. P. [...] garaże nr: [...]
6. - przy ul. P. [...] lokal użytkowy nr [...].
7. - przy ul. Z. lokal użytkowy nr L,
8. - przy ul. B. lokal użytkowy nr [...],
9. - 4 działki (ul. B., B., K.),
10. - przy ul. K. lokale mieszkalne nr: [...]
11. - lokal mieszkalny K., ul. N.
12. - dom jednorodzinny K. ul. J. z których wynajmu w 2011 r. żona osiągnęła przychód przed opodatkowaniem w kwocie 273.320,00 zł. Zarówno obecnie, jak i w 2011 r. wnioskujący spłaca cztery kredyty w łącznej kwocie około 264.000 zł, gdzie kwota miesięcznych rat z tytułu spłaty w/w. kredytów bankowych wynosi ok. 1.800,00 zł. Dodatkowo z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej z firmy "N" T.P. oraz udziału w spółce jawnej "I", wnioskodawca osiągnął w 2011r. dochód w kwocie około 130.000 zł, przy przychodach rzędu 770.000 zł. Zdaniem wnioskodawcy wykonanie zobowiązania podatkowego, wynikającego z zaskarżonej decyzji (około 700.000 zł) wiązałoby się z koniecznością sprzedaży nieruchomości, a co za tym idzie nieodwracalnym pozbawieniem się możliwości osiągania w przyszłości dochodu z najmu z tychże. Mało prawdopodobnym jest w jego ocenie, aby udało się te nieruchomości odkupić.

W zakresie powyższego wniosku Sąd zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu wniosek podlega oddaleniu.

Z analizy wskazanej we wniosku sytuacji materialnej wnioskodawcy i jego żony - pozostających we wspólności majątkowej, nie wynika, aby egzekucja zobowiązania podatkowego doprowadziła do trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca wraz z żoną są właścicielami kilkudziesięciu nieruchomości (lokali mieszkalnych, działek, garaży – wszystkie położone w K.) o znacznej wartości i w związku z tym sprzedaż kilku czy nawet kilkunastu z nich nie spowoduje skutków o opisywanym charakterze i spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto za trudne do odwrócenia skutki nie może być uznane zbycie niewielkiej części majątku, które de facto nie prowadzi do znacznego zubożenia, oznaczającego brak możliwości zapewnienia koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił wniosek orzekając jak w pkt II sentencji postanowienia.