Uzasadnienie
J. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości, szczegółowo określonej w sentencji.
Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 marca 2020r., pismem z dnia 4 marca 2020r. wezwano ww. skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ww. wezwanie było dwukrotnie awizowane i powróciło do nadawcy z uwagi na skierowanie korespondencji na błędny adres. W konsekwencji, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 maja 2020r., pismem z dnia 11 maja 2020r. ponowiono ww. wezwanie o podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i nadano temu wezwaniu ten sam rygor, kierując go na właściwy adres do korespondencji, który podano w skardze.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 27 maja 2020r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, znajdującym się w aktach sprawy. Termin na dokonanie ww. czynności upływał w dniu 3 czerwca 2020r., jednak do dnia wydania przedmiotowego postanowienia, brak formalny skargi w zakresie podania wartości przedmiotu zaskarżenia nie został usunięty przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji, jak to ma miejsce w przedmiotowym przypadku - w drodze skargi, obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu, stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535).
W myśl zatem art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca, pomimo że została prawidłowo wezwana i pouczona o skutkach niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia, nie dopełniła w wyznaczonym terminie obowiązku, o którym mowa w powyższych regulacjach. Skoro bowiem przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 27 maja 2020r., to siedmiodniowy termin na dokonanie ww. czynności, upłynął bezskutecznie w dniu 3 czerwca 2020r. Stanowi to istotny brak skargi, który uniemożliwia nadanie skardze właściwego biegu. Brak podania wartości przedmiotu zaskarżenia, uniemożliwia rozpoznanie niniejszej sprawy, nie pozwala bowiem na obliczenie wpisu sądowego, a czynności tej nie może za skarżącą przejąć i dokonać Sąd.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi (pkt I). Z przepisów tych wynika bowiem, że Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. O zwrocie uiszczonej części wpisu od skargi, orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt II).