Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 207/17 oddalił skargę T. Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 18 stycznia 2018 r. nr [...].4 w przedmiocie przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za październik 2016 r.
W wyroku błędnie wskazano sygnaturę sprawy jako "I SA/Kr 207/17".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: P.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1).
Analiza ww. przepisu prowadzi do wniosku, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia.
Z kolei stosownie do art. 156 § 2 P.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w rubrum (komparycji) samej sentencji orzeczenia, jak i w uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982/10/155, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2018 r., sygn. akt II FSK 1074/16 – powołane w uzasadnieniu orzeczenie jest opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl)
Z akt sądowych wynika niewątpliwie, że w wyniku oczywistej omyłki błędnie wskazano sygnaturę wyroku z dnia 10 kwietnia 2018 r. oddalającego skargę. Poprawna sygnatura widnieje na okładce, oraz k. 1 (zarządzenie wpisujące sprawę do sygnatury), 30, 31, 32, 36, 37 i 38 akt sądowych) i winna być I SA/Kr 207/18.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a.