Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 15 stycznia 2004 r., sygn. akt I SA/Kr 2114/03

Uzasadnienie

Wojewoda K. rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stycznia 1996r nr [...], wydanym na podstawie art.91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r o samorządzie terytorialnym (Dz.U.nr 16 póz.95 z późn.zm.) stwierdził nieważność

1. - § 1 pkt.5 lit. c uchwały nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 1995r w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości, zarządzenia jego poboru w drodze inkasa określenia inkasentów i wysokości wynagrodzenia.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że Rada Miejska w C. przedmiotową Uchwałą w § 1 pkt l lit.c ustaliła wysokość podatku od nieruchomości od 1m powierzchni gruntów " pozostałych" na kwotę [...] zł. Wprowadzenie takiego zapisu jest sprzeczne z prawem, bowiem uchwalenie stawki podatkowej do trzech miejsc po przecinku narusza zasadę wyrażoną w art.1 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r o denominacji złotego (Dz.U.Nr.84 poz.386) zgodnie z którą wprowadzona od 1 stycznia 1995r do obrotu pieniężnego nowa jednostka pieniężna "złoty" dzieli się na 100 groszy, które zajmują tylko dwa miejsca po przecinku.

Ponadto organ nadzoru zauważa, że tytuł uchwały nie odzwierciedla jej treści. W tytule uchwały jest zapis dotyczący określenia inkasentów, natomiast w treści uchwały nie określono kto dokonuje poboru podatku. W związku z powyższym należało stwierdzić nieważność uchwały w części sprzecznej z prawem.

Rada Miejska w C. w/w rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody K. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie.

Strona skarżąca uważa, że wydane przez Wojewodę K. rozstrzygnięcia nadzorcze jest niezgodne z prawem gdyż zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego przez błędną jego wykładnię. W sprawie ustalenia stawek w podatku od nieruchomości przez Gminę mają zastosowanie przepisy:

1. - ustawy z dnia 12 stycznia 1991r o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.Nr.9 poz.31 z późn.zm.)
2. - rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 grudnia 1995r w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.Nr.1 47poz,71)
3. - ustawy z dnia 7 lipca 1994r o denominacji złotego (Dz.U.Nr.84 póz.386)
4. - ustawy z dnia 8 marca 1990r o samorządzie terytorialnym (Dz.U.Nr.13 póz.74 z 1996r)
5. - ustawy z dnia 10 grudnia 1993r o finansowaniu gmin (Dz.U.Nr.129 póz.600 z późn.zm.)
6. - ustawy z dnia 19 grudnia 1980r o zobowiązaniach podatkowych (j. t. Dz.U. z 1993r Nr.108 poz.486 z późn.zm.)
7. - rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 1989r w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych (Dz.U.z 1990r Nr l poz.4 z późn.zm.).

Żaden z tych aktów prawnych nie zawiera wprost przepisów zabraniających ustalenia stawek w podatku od nieruchomości w kwotach stanowiących ułamkowa część grosza, czyli z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku w stosunku do złotego. Takie stanowisko wynika wyłącznie z wykładni przepisów i jest tylko stanowiskiem jednym z możliwych. Żadnej wykładni legalnej (Trybunał konstytucyjny) lub sądowej w tej sprawie jeszcze nie Brak jest również orzeczeń Sądu Najwyższego lub Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie.

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych przy podatku od nieruchomości mówi, że " podatek ten nie może przekraczać rocznie - 166zł (starych)"", natomiast Rozporządzenie Ministra Finansów w tym samym miejscu mówi " do 0,02 zł". Trudno przypuszczać, że przepisy dające uprawnienie radom gmin do ustalenia stawek w podatku od nieruchomości tak ograniczyły ich prawa, że dały im w tym zakresie tylko dwie możliwości " 0,01 zł" lub " 0,02zł", z czego ta ostatnia stanowi stawkę maksymalną, której nie można przekroczyć. Ponadto jest to ograniczenie dla Ministra Finansów w realizacji jego uprawnienia ustawowego do określenia stawek podatkowych, gdyż nie mógłby ich podwyższać na następny rok podatkowy w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych (art.20 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych).

Również Rada stosując wykładnię zastosowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu Wojewody Kieleckiego musiałby, przynajmniej w pierwszym roku podwyższyć stawki tego podatku o co najmniej 100%, a w kolejnych dwóch latach o 50% i 33% co byłoby sprzeczne z zasadą podwyższania podatku w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen detalicznych.

Wojewoda K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje stanowisko w sprawie zajęte w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest zasadna.

Rację ma strona skarżąca, że żaden przepis w obowiązujących aktach prawnych nie zabrania ustalenia stawek podatku od nieruchomości w kwotach stanowiących ułamkową część grosza. Stawka podatkowa jest tyko jednym z elementów kalkulacyjnych zobowiązania pieniężnego, który jest iloczynem stawki podatkowej i powierzchni nieruchomości wyrażonej w metrach kwadratowych.

Dopiero należność do zapłaty stanowiąca zobowiązanie podatkowe (kwota podatku do zapłaty) powinna być, po odpowiednich zaokrągleniach, wyrażona z dokładnością do1 grosza, czyli z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku w stosunku do złotego.

Jak słusznie zauważa Rada Miejska w C., stanowisko takie znajduje potwierdzenie w obwieszczeniach Prezesa NBP dotyczących oficjalnego kursu walut obcych, gdzie wartości tych walut są podawane w złotych polskich z dokładnością do czterech miejsc po przecinku, czyli setnych części grosza.

Sąd na podstawie art.145 § l pkt l lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153 póz. 1270) orzekł jak w sentencji.