Uzasadnienie
W dniu 21 stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu wpłynęła skarga A. Sp. z o.o. w likwidacji we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 grudnia 2014 r. nr PT-2/4407-1-124 do 126/14/MB w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2009 r.
Pismem z dnia 17 lutego 2015 r. pełnomocnik spółki został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej spółki na dzień złożenia skargi, zgodnie z wymogiem art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone w dniu 25 lutego 2015 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy), jednakże pozostało bez odpowiedzi.
Tymczasem zgodnie z art. 37 § 1 cyt. ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z treścią art. 28 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Z tak brzmiących przepisów wynika, że pełnomocnik spółki, który wnosi do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę, zobowiązany jest dołączyć do niej zarówno dokument pełnomocnictwa, jak i dokument, z którego będzie wynikał podmiot umocowany w spółce do udzielania pełnomocnictw (tak: postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt I GZ 40/14).
Na gruncie niniejszej sprawy doradca podatkowy Ł. J. przedłożył jedynie pełnomocnictwo, dodatkowo podpisane w sposób nieczytelny, z którego treści nie wynika, kto w imieniu spółki udzielił mu przedmiotowego pełnomocnictwa do reprezentacji w sprawie.
Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje natomiast odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z uwagi na powyższe, w sytuacji gdy pełnomocnik nie uzupełnił braku w wyznaczonym mu terminie, należało orzec jak w sentencji.