Uzasadnienie
Decyzją z dn. [...] lutego 2002 r. nr [...]Wójt Gminy B. ustalił Skarżącej J. K. podatek od nieruchomości na 2002 r. w kwocie 195,00 zł., przyjmując jako podstawę opodatkowania 3.900,00 m2 powierzchni gruntu sklasyfikowanego jako "pozostały.
Od powyższej decyzji pismem z dn. [...] marca 2002r odwołała się J.K.. Skarżąca podniosła, że podatek został ustalony w zawyżonej wysokości. Twierdziła między innymi, że wielkość powierzchni opodatkowanej nieruchomości jest niezgodna ze stanem własności i wynosi w istocie 5.500,00 m2. Dodatkowo wskazała, że na skutek nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego Urząd Gminy uniemożliwił jej normalne użytkowanie przedmiotowej nieruchomości, która w związku z tym leży odłogiem.
W odpowiedzi na to odwołanie, Urząd Gminy B.wyjaśnił, że decyzja z dn. [...] lutego 2002 r. nr [...] została wydana w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów gdyż stosowanie do treści art. 21 ustawy z dn. 17 maja 1989 "Prawo geodezyjne i kartograficzne"- podstawę ustalenia powierzchni opodatkowanego gruntu stanowił wypis z rejestru gruntów z dn. [...]czerwca 2001 r. Ponadto, podkreślono, że skarżąca odmówiła złożenia aktualnego wykazu nieruchomości oraz przedstawienia dowodów, które miałyby wpływ na zmianę w/w decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dn. [...] lipca 2002 r. nr [...] -utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium podkreśliło, że wymiar podatku od nieruchomości dokonywany jest w oparciu o złożony przez podatnika wykaz nieruchomości. Zgodnie z art. 21 § 5 Ordynacji Podatkowej, w przypadku jeżeli przepisy szczególne nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania określa się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalania wysokości zobowiązania podatkowego lub jeżeli gdy w toku postępowania podatkowego stwierdzi się, że dane zawarte w deklaracji mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego są niezgodne ze stanem faktycznym. Ponieważ w przedmiotowej sprawie skarżąca odmówiła wypełnienia przesłanego druku deklaracji, organ pierwszej instancji przyjął powierzchnię opodatkowanego gruntu na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów sporządzonej według stanu rejestru z dn. [...]czerwca 2001, z którego wynika, że w obrębie J. J.K. jest właścicielką gruntu o powierzchni 3.900,00 m2. Dodatkowo, Kolegium wskazało, że z analizy materiału dowodowego w sprawie wynika, że zostało ono przeprowadzone zgodnie z zasadami wynikającymi z Ordynacji podatkowej.
Na tą decyzję złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dn. [...]sierpnia 2002 r. J.K.. Skarżąca ponownie wskazała na nieprawidłowości jakich miał się dopuścić Urząd Gminy B. w postępowaniu rozgraniczeniowym, na skutek czego przyjęta wielkość powierzchni opodatkowanej nieruchomości jest niezgodna ze stanem własności i władania na tym gruncie. Podkreśliła, ponadto, że roczna stawka podatku od nieruchomości za 1 m2 w jej przypadku powinna wynosić 0,03 zł, a nie jak przyjął organ podatkowy 0,05 zł. W uzupełnieniu skargi z dn. [...]września 2002 wyjaśniła, też, że przedmiotowy grunt nie powinien być zakwalifikowany jako "pozostałe", skoro jest to pole orne IV klasy.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Odpowiadając na zarzuty skarżącej, Kolegium powtórzyło częściowo argumenty zawarte w decyzji z dn. [...] lipca 2002 podnosząc, że zarówno wielkość opodatkowanego gruntu jak i stawka podatku jest zgodna z danymi zawartymi w ewidencji gruntów sporządzonymi według rejestru z dn. [...]czerwca 2001. Kolegium podkreśliło również, że zarówno z akt sprawy jak i z treści odwołania wynika, że przedmiotowy grunt nie jest wykorzystywany na cele rolnicze. Z tego względu stawka podatku przyjęta za 1 m2 powierzchni użytkowej w wysokości 0,05 zł jest zasadna.
Rozpoznając wyżej opisaną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna.
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze ogólnym. Po pierwsze stosownie do treści art. 1 i art. 2 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie, w myśl art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające... (j.w.), sprawy w których przed dniem 1 stycznia 2004r. wniesiono skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponadto, należy podkreślić, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego.
Na podstawie art. 21 § 5 Ordynacji Podatkowej, w przypadku jeżeli przepisy szczególne nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania określa się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalania wysokości zobowiązania podatkowego Z kolei przepis art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 z późn. zm.), przewiduje, że podstawą wymiaru podatków od nieruchomości mogą być dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
Jak wynika, z wypisu z rejestru gruntów z dn. [...]czerwca 2001 r. J. K. jest wpisana jako właścicielka gruntu o powierzchni 3,900 m2 położonego w obrębie J. w powiecie Gorlickim, jednostka ewidencyjna Bobowa. Zgodnie, więc z powyższymi przepisami podstawą wymiaru podatku od nieruchomości obciążającego J. K., może być tylko taka powierzchnia nieruchomości, jaka jest uwidoczniona w ewidencji gruntów. Jeśli więc skarżąca twierdzi, że dane znajdujące się w ewidencji gruntów nie są prawdziwe, to powinna w odrębnym postępowaniu doprowadzić do ich zmiany. W tym miejscu należy przytoczyć orzeczenie NSA w Warszawie z dn. 12 stycznia 1994 III SA 91 1/94 OSS 1994/4-5/164, w którym sąd ten stwierdził, że: "Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym (art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - prawo geodezyjne i kartograficzne...).
Jeżeli skarżący kwestionuje zawarte tam dane, winien najpierw wystąpić o ich korektę, w trybie określonym w powołanym akcie prawnym. Następnie, w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych."
W tym stanie rzeczy, skoro podstawą wymiaru podatku od nieruchomości na 2002 r. były dane wynikające z ewidencji gruntów, określające powierzchnię gruntu stanowiącego własność J. K..to zarzut skargi, że organy orzekające naruszyły prawo, gdyż przyjęta wielkość powierzchni opodatkowanej nieruchomości jest niezgodna ze stanem własności i władania na tym gruncie, jest oczywiście bezzasadny.
Również drugi zarzut skarżącej, że organ podatkowy powinien przyjąć roczną stawkę od nieruchomości za 1 m2 0,03 zł a nie jak przyjął 0,05 zł jest bezzasadny. Należy podkreślić, że uchwałą z dn. [...] listopada 2001 nr [...] Rada Gminy B.uchwaliła roczną stawkę podatku od nieruchomości od gruntów będących użytkami rolnymi nie wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów ustawy z dn. 15 listopada 1984 o podatku rolnym, wykorzystywanych na cele rolnicze od 1 m2 powierzchni - 0,03 zł, natomiast od pozostałych gruntów 0,05 zł.
Z przeprowadzonego przez organy podatkowe postępowania dowodowego - z akt sprawy, jak też i treści odwołania J. K. wynika, że przedmiotowy grunt nie jest wykorzystywany na cele rolnicze. Stąd, słuszne było przyjęcie stawki podatku za1 m2 powierzchni użytkowej w wysokości 0,05 zł.
Z tych względów argumentacja skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.