Uzasadnienie
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. skarżący – H.Z. i M.Z. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji z powodu braku jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku w tym zakresie.
Zgodnie z art. 61 §1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
Wniosek nie może zostać uwzględniony, gdyż w ogóle nie zawiera uzasadnienia. W skardze zawarto wyłącznie argumenty dotyczące nieprawidłowości wydanych w sprawie decyzji. Wskazane w skardze naruszenia przepisów dotyczące bezpośrednio zaskarżonej decyzji nie mogą być automatycznie traktowane przez Sąd jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania. W przeciwnym razie, w każdym przypadku (w skardze z reguły wskazuje się na naruszenie przepisów), zaskarżone decyzje podlegałyby wstrzymaniu, podczas gdy wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od reguły, że wydanie przez organ drugiej instancji decyzji umożliwia wszczęcie egzekucji.
Sąd podkreśla, że wstrzymanie wykonania decyzji następuje wyłącznie na wniosek strony i to do strony należy obowiązek wykazania, że zachodzą okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego (tj. np. ryzyko egzekwowania zaskarżonej decyzji) nie może stanowić podstawy uzasadniającej pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona obowiązana jest wskazać i przynajmniej uprawdopodobnić, konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych.
Wobec powyższego, działając na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.