Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie, wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zależność taka będzie zachodziła zawsze wówczas, kiedy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, ponieważ wyłącznie w takiej sytuacji, w myśl art. 231 p.p.s.a., od skargi pobierany jest wpis stosunkowy, wyrażony jako procentowa część spornej należności. Nie wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny skargi, obligujący przewodniczącego – w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a.- do wezwania strony o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni.
Konsekwencją nie uzupełnienia braków formalnych skargi jest- zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi przez sąd, orzekający w takim wypadku postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 grudnia 2014r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2006 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 lutego 2015 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sporu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, doręczone w dniu 4 maja 2015 r. w trybie art. 73 p.p.s.a., nie zostało we wskazanym terminie wykonane. Należy zatem uznać, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, co musiało skutkować jej odrzuceniem.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.