Uzasadnienie
J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 14 grudnia 2017r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2007r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 lutego 2018r., pismami z dnia 2 marca 2018r., wezwano ww. skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, przesłano skarżącemu urzędowy formularz PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Przesyłki zawierające powyższe wezwania zostały po dwukrotnym awizowaniu, zwrócone do nadawcy.
Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2018r. ww. przesyłki uznano za skutecznie doręczone i dołączone do akt sprawy.
Do chwili obecnej ww. braki formalne skargi w opisanym wyżej zakresie nie zostały usunięte przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga na akt organu administracji publicznej, składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a.
Z dyspozycji art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Zatem do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym, niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Tylko zatem pismo (skarga) uzupełnione lub poprawione w terminie, wywołuje skutki od dnia jego wniesienia (art. 49 § 3 p.p.s.a.). Sankcją za nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie jest odrzucenie skargi. Jak stanowi bowiem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W myśl zatem art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd do jej odrzucenia.
W realiach niniejszej sprawy skarżący, pomimo że został prawidłowo wezwany i pouczony o skutkach niepodpisania skargi, nie dopełnił w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w powyższych regulacjach. Skarżący nie wypełnił również urzędowego formularza PPF o przyznanie prawa pomocy, celem jego odesłania do tut. Sądu. Stanowi to istotne braki skargi, które uniemożliwiają nadanie jej właściwego biegu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Z przepisów tych wynika bowiem, że Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.