Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek W.G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Na powyższe postanowienie skarżący pismem datowanym na dzień 15 maja 2014 r. uzupełnionym o podpis w dniu 23 czerwca 2014 r. wniósł zażalenie do tutejszego Sądu.
Wskazać należy, że z treści art. 194 § 1 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) wynika, że zażalenie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, w tym w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem należy je wnieść do tego właśnie sądu za pośrednictwem sądu I instancji. Zażalenie (tak jak skarga kasacyjna) jest bowiem z istoty dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji nad sądem, który wydał zaskarżone orzeczenie.
W niniejszej sprawie skarżący W.G. wniósł zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, pomimo prawidłowego pouczenia skierowanego do niego wraz z odpisem postanowienia z dnia 14 kwietnia 2014 r.
Z uwagi na powyższe zażalenie to, jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (odpowiednio zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (odpowiednio zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.