Uzasadnienie
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Wicedziekan Rady OIRP, z upoważnienia Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych, dnia 05.02.2014r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego K. G. - K. W piśmie z dnia 05.03.2014r. pełnomocnik wniósł m.in. o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Na rozprawie dnia 11.04.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę a radca prawny wniósł ponownie o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej, które nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej czynnie ją reprezentował w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w łącznej kwocie 240 zł., na podstawie § 14 ust. 2 pkt.
1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz.U z dnia 2013r., poz. 490), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).