Uzasadnienie
W wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego w zakresie prawidłowości rozliczenia się przez Spółkę z tytułu zobowiązań podatkowych za 1997, Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...]września 2001 r. Nr [...] określił za 1997 r.:
zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości 719.852 zł, zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości 588.130 zł, odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej w wysokości 860.019 zł.
Określenie zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych w innej wysokości niż wynikającej z zeznania podatkowego za 1997 r. było efektem zweryfikowania podstawy opodatkowania poprzez:
- I. Zwiększenie przychodu o kwotę l.487.553,95 zł na którą składają się:
- - kwota 1.054.200 zł wynikająca z nie uwzględnienia w kwocie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych wartości przychodu wynikającego z realizacji umowy z dnia[...] kwietnia 1997 r. o wykonanie przez podatnika robót budowlano-montażowych holu budynku biurowego z materiałów zleceniodawcy o wartości 300.000 USD,
- - kwota 396,680, 45 zł wynikająca z nie uwzględnienia w wielkości przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych pełnej wartości przychodu z realizacji umowy na dodatkowe roboty instalacyjne zawartej w dniu [...] września 1997 r.
- - kwota 39.673,50 zł stanowiąca równowartość uzyskanych nieodpłatnych świadczeń.
- II. Korektę kosztów uzyskania przychodu o kwotę 60.155,47 zł. spowodowaną zaniżeniem kosztów na łączną kwotę 369.229,53 zł. oraz zawyżeniem kosztów o kwotę 429.385 zł, na którą składaj ą się:
- - kwota 32.465 zł stanowiąca wydatki na wynagrodzenia za roboty, których wykonanie nie skutkowało uzyskaniem przychodu,
- - kwota 396.920 zł stanowiąca równowartość wydatków potwierdzonych rachunkami Nr [...] z dnia [...] kwietnia 1997 r. na kwotę 46.470 zł za dokumentację techniczną holu, oraz rachunkiem nr [...] z dnia [...] grudnia 1997 r. na kwotę 350.450 zł za dostawę przewodów powietrznych wystawionych przez firmę NGS.
Od decyzji organu I instancji Spółka złożyła odwołanie z dnia [...] października 2001 r., w którym zarzuca naruszenie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa, kodeksu cywilnego, prawa bankowego.
Izba Skarbowa po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 207, art.220 § 2, art. 233 § l pkt 2 lit.a w związku z art. 21 § 3, art. 53 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ oraz art. 27 ust. l ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych / Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 ze zm./ uchyliła w całości zaskarżoną decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej i orzekła, że:
- - wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997 r. wynosi 569.022 zł, wysokość zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997 r. wynosi 437.300 zł,
- - wysokość odsetek za zwłokę wynosi 638.918,80 zł.
W uzasadnieniu decyzji, Izba Skarbowa stwierdziła zasadność zarzutów Spółki, co do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów kwoty 46.470 zł, wynikającej z rachunku nr [...] z dnia [...] kwietnia 1997 r. za dokumentację techniczną holu oraz kwoty 350.450 zł wynikającej z rachunku nr [...] z dnia [...] grudnia 1997 r. za dostawę przewodów powietrznych.
Natomiast nie znalazła podstaw do uznania żądań Odwołującej się w zakresie nie uznania za koszt uzyskania przychodu kwoty 32.465 zł jako wydatku nie związanego z działalnością Spółki. Wydatek ten dotyczył wypłaconego wynagrodzenia pracownikom Spółki za roboty wykonywane poza budową, niezwiązane z realizacją kontraktu. Spółka nie kwestionuje powyższego faktu twierdząc, iż ujmowanie czasu spędzonego przez pracowników Spółki poza budową miało na celu oddzielenie wynagrodzenia za pracę związane z wykonywanym projektem, od wynagrodzenia za prace poza budową. Te ostatnie finansowane były z kwoty 10.000 USD zarezerwowanych zgodnie z umową z dnia [...]maja 1996 r. zawartą z Firmą "U."J. S.A na budowę stacji trafo. Zdaniem Izby Skarbowej organ I instancji przeprowadził wnikliwą i rzetelną analizę dowodów w sprawie takich jak:
- - wykazy przepracowanego czasu pracy i rozliczenia zarobków miesięcznych sporządzonych przez Mistrza Budowy Kierownika Robót T. F.,
- - wyjaśnienia Spółki zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2001 r. Zdaniem organu odwoławczego tłumaczenie Spółki, że na sfinansowanie powyższych wynagrodzeń zarezerwowana była pula 10.000 USD w umowie z dnia [...]maja 1996 r. na budowę stacji trafo, nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.
Organ podatkowy II instancji nie znalazł również podstaw do uznania zarzutów odwołania w przedmiocie:
- - 4- 1.zwiększenia przychodów o kwotę 1.054.200 zł stanowiącą wartość wykonanych robót z umowy z dnia [...] kwietnia 1997 r. Przedmiotem umowy zawartej pomiędzy Spółką jako Wykonawcą, a Firmą "U." J.S.A. jako Zleceniodawcą było wykonanie robót budowlano-montażowych szkielet holu budynku biurowego tzw. "V." z materiałów zleceniodawcy.
Spółka przyznała, iż roboty te zostały zakończone w 1997 r. jednakże, mimo wezwania Inspektora KS nie przedłożyła protokołów wykonania robót oraz nie określiła sposobu rozliczenia stron za ich wykonanie. Strona wyjaśniła, że zleceniodawca nie wyrażał zgody na fakturowanie przedmiotowych robót do czasu końcowego, wzajemnego rozliczenia.
W odwołaniu Spółka podnosi, iż kwestionowany przychód nie został przez nią osiągnięty i dlatego nie został zaewidencjonowany w księgach za 1997 r. Nadto nie był nawet przychodem należnym, bowiem obowiązek wybudowania V. wynika wprost z kontraktu głównego, a umowa z dnia [...] kwietnia 1997 r. określa jedynie sposób realizacji i uszczegółowienie robót wynikających w całości z kontaktu z dnia [...] lutego 1995 r.
Izba Skarbowa nie zgodziła się z tym twierdzeniem, uważając, że umowa z dnia [...] kwietnia 1997 r. jest dodatkową dwustronną umową na budowę szkieletu holu nie przewidzianą w kontrakcie trójstronnym z dnia [...] lutego 1995 r. na uzasadnienie przywołując art. 3.1 kontraktu głównego i art. 2.1 i 2.2 umowy z dnia [...] kwietnia 1997. Dla poparcia swojego stanowiska powołuje treść pisma Spółki z dnia 14 kwietnia 1998 r. skierowanego do współinwestorów, w którym stwierdza, że podpisany trójstronnie [...]września 1996 r. aneks do kontraktu nie obejmuje zakresem rzeczowym budynku V..
Organ podatkowy II instancji nie podzielił także zarzutu Spółki co nieuprawnionego zaliczenia do przychodu 1997 r. kwoty 393.680,45 zł z tytułu wykonania umowy z dnia [...] września 1997 r. zawartej pomiędzy Spółką jako Wykonawcą, a Firmą "U"J.S.A. jako Zleceniodawcą, przedmiotem której było wykonanie dodatkowych robót instalacyjnych w budynku biurowym w K.. Podatnik przyznaje, że te roboty zostały wykonane w 1997 r. jednak mimo wezwania Inspektora KS nie przedłożył protokołów powykonawczych oraz nie określił sposobu rozliczenia stron za wykonane roboty. Twierdzi, że Zleceniodawca nie wyrażał zgody na fakturowanie robót związanych z realizacją umowy do czasu końcowego, wzajemnego rozliczenia.
Ponadto Spółka podnosi, że kwestionowany przychód nie został osiągnięty i dlatego nie został zaewidencjonowany w księgach spółki za 1997 r. i twierdzi dalej, że nie był to również przychód należny, bowiem umowa z dnia [...] września 1997 r. na wykonanie instalacyjnych jest jedynie aneksem do kontraktu głównego i stanowi skonkretyzowanie i uszczegółowienie prac oraz ich wartości wykonywanych w ramach tego kontraktu.
Izba Skarbowa nie podzieliła argumentacji Spółki w tym zakresie wywodząc, iż przedmiotem umowy / "Aneksu"/ są roboty dodatkowe powstałe w związku ze zwiększeniem zakresów budowy / hol i sauna / jak również zmianami rozwiązań projektowych w wyniku funkcjonalnych zmian przeznaczenia pomieszczeń, porozumienie podpisane jest przez dwie strony kontraktu, roboty są rozliczane wg analogii z umową główną.
Powyższe jednoznacznie, zdaniem organu odwoławczego, potwierdza, że Spółka jako podwykonawca uczestniczyła w realizacji przez Firmę U.J.S.A. poza kontraktem głównym w swoim imieniu i na własny rachunek w części zadania inwestycyjnego.
Organ podatkowy II instancji uznał również za zasadne zwiększenie przychodów o kwotę 39.465 zł stanowiącą równowartość uzyskanych świadczeń nieodpłatnych.
Jak ustalił Inspektor, E. P. nie będąc pracownikiem Spółki, nieodpłatnie reprezentował interesy Spółki podpisując dokumenty w jej imieniu na okoliczność ich weryfikacji i akceptacji, a zatem prawidłowości realizacji określonych zdarzeń gospodarczych. Posługiwał się przy tym pieczątką "Pełnomocnik Dyrektora ds. Rynku Ukraińskiego mgr inż. E. P." Izba Skarbowa uznała, iż Inspektor prawidłowo zaliczył równowartość tych świadczeń do kategorii nieodpłatnych świadczeń podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Wartość tych świadczeń została ustalona przez porównanie do wynagrodzenia zatrudnionego w tym samym czasie na tym samym kontrakcie mistrza budowy kierownika robót.
Izba odpiera zarzut, co do dowolności sposobu ustalenia wartości nieodpłatnego świadczenia i twierdzi, że przedmiotowa wartość została ustalona na prawidłowym poziomie. Nie przyjmuje także argumentacji Spółki, że w/w był pracownikiem firmy B., dla której pracował po 10-12 godzin dziennie, a Spółka nie występowała do pracodawcy E. P. o zgodę na dodatkowe zatrudnienie. Jej zdaniem czas pracy w firmie B. uniemożliwiał Panu P. wykonywanie dodatkowych zajęć na rzecz Spółki.
Organ odwoławczy odrzucił wniosek Spółki o uzupełnienie postępowania dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadka E. P. oraz wiceprezesa zarządu Spółki M. W. z uwagi na fakt, iż przesłuchanie w/w w żaden sposób nie może zmienić treści istniejących dowodów w tej kwestii.
Na decyzję ostateczną Izby Skarbowej Spółka skargę z dnia [...] sierpnia 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w której wnosi o uchylenie wydanej decyzji w części w jakiej nie uwzględnia zarzutów odwołania.
Decyzji zarzuca naruszenie przepisów art. 12 i 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, art. 120, 121, 123, 180, 190 i 200 Ordynacji podatkowej, art. 56, 60, 65, 3531 kodeksu cywilnego, prawa bankowego.
W uzasadnieniu skargi Spółka zwraca uwagę na naruszenie art. 200 Ordynacji podatkowej przez, co uniemożliwiono jej wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji wymiarowej. Miało to istotne znaczenie w sprawie gdyż organ odwoławczy z niewiadomych powodów nie uznał za dowody przedłożone ostatnie dokumenty, co zdaniem Skarżącej zaważyło na sposobie załatwienia sprawy.
W pozostałym zakresie Skarżąca podtrzymuje zarzuty podniesione wcześniej w odwołaniu uznając za bezpodstawne zwiększenie przychodu osiągniętego w 1997 r. o kwotę 1.054.200 zł wynikającą z realizacji umowy z dnia [...] kwietnia 1997 r. zawartej pomiędzy Spółką "A.", a Firmą "U." J..S.A., której przedmiotem było wykonanie robót budowlano-montażowych szkieletu holu budynku biurowego / vestibulum / wycenionych na 300.000 USD.
Skarżąca twierdzi, iż umowa z dnia [...] kwietnia 1997 r. określała jedynie sposób realizacji i uszczegółowienie robót wynikających w całości z kontraktu głównego, a więc nie mogła być odrębnym źródłem wygenerowania dla Spółki dodatkowego przychodu.
Podobne argumenty Skarżąca przytacza dla obrony swojego stanowiska, co do bezzasadności zaliczenia do przychodu roku 1997 kwoty 393.680,45 zł wynikającej z realizacji umowy na dodatkowe
- - 8- roboty sanitarne zawartej w dniu [...]września 1997 r. pomiędzy Spółką "A." jako Wykonawcą, a Firmą "U."J.S.A. jako Zleceniodawcą wycenionych na 112.032 USD. Spółka twierdzi, iż podpisane porozumienie jest aneksem / a nie umową/ do umowy z dnia [...] lutego 1995 r. i to mającym jedynie ten walor, że stanowi formę skonkretyzowania, jakie prace budowlane, na jakie kwoty będą wykonywane, natomiast nie zmienia to postanowień kontraktu głównego i kwoty należności za całość prac budowlanych ustalonych kontraktem głównym.
Skarżąca podtrzymuje, że podpisywane przez Spółkę porozumienia z Firmą "U."J.S.A. nie stanowią absolutnie nowych dodatkowych umów na wykonanie prac budowlanych nie objętych treścią kontraktu z dnia [...] lutego 1995 r. nr [...]
W kwestii zwiększenia przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych za 1997 r. o kwotę 39.673,50 zł z tytułu uzyskanych przez Spółkę nieodpłatnych świadczeń, Skarżąca uznaje ustalenia organów w tym zakresie za bezpodstawne co do zasady jak również co do przyjętej wartości tych świadczeń. Dalej podnosi, iż w przedmiotowej sprawie o żadnym konkretnym wymiarze finansowym by nie może być mowy i co przesądza rozstrzygnięcie tej kwestii na korzyść Spółki. Złożenie podpisu na dokumencie przez E. P. nie przysporzyło firmie żadnych dodatkowych pieniędzy, ponad te, które by otrzymała bez tego podpisu.
Ponadto Skarżąca zwraca uwagę, iż ustalenia Inspektora KS w tej kwestii opierają się na przeprowadzonym dowodzie z przesłuchania świadka T. F.. Powyższa czynność dowodowa została dokonana z naruszeniem przepisów art. 190 § l Ordynacji podatkowej albowiem Spółka została zawiadomiona o mającym się odbyć przesłuchaniu na dzień przed terminem przesłuchania, nie mając pojęcia o tym, kogo i na jaki temat inspektorzy będą przesłuchiwać.
Skarżąca zarzuca również, że organy nie przesłuchały w charakterze świadka E. P. na okoliczność świadczenia przez niego bezpłatnych usług na rzecz Spółki.
Odnośnie nie uznania za koszt uzyskania przychodu wydatków na wynagrodzenia pracowników Spółki za wykonywaną pracę poza budową Skarżąca także podtrzymuje zarzuty sformułowane w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wskazuje, w kontekście tej sprawy na fakt naruszenia przez organ I instancji art. 190 § l Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosi o oddalenie skargi, a w uzasadnieniu podnosi, iż Strona miała możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym. Biorąc pod uwagę okoliczność, że to pełnomocnik Spółki przedkładał w toku postępowania dodatkowe dowody, zarzut naruszenia art. 200 Ordynacji podatkowej uznaje za nielogiczny i bezzasadny.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 190 § l Ordynacji podatkowej, Organ odwoławczy podkreśla, że Strona skarżąca uczestniczyła w przeprowadzeniu dowodu z przesłuchania świadka. Zatem niedopełnienie wymogu wynikającego z w/w przepisu nie skutkowało faktycznym pozbawieniem Strony możliwości udziału w tej czynności procesowej.
Izba Skarbowa podnosi także, że w świetle uregulowań wynikających z art. 191 Ordynacji podatkowej, miała prawo do odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz w uzasadnieniu decyzji odniosła się do wszystkich spornych kwestii wyjaśniając przesłanki na podstawie, których dokonano korekt odnoszących się do zwiększenia przychodów Spółki czy też zmniejszenia wielkości wykazanych przez nią kosztów uzyskania przychodów w 1997 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie.
Na podstawie art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /.
W ocenie Sądu, organ I instancji na etapie prowadzonego postępowania kontrolnego dopuścił się naruszenia art. 190 § l Ordynacji podatkowej. Przepis ten wymaga, aby strona, o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, opinii biegłych lub oględzin, była zawiadomiona przynajmniej na 7 dni przed terminem.
Artykuł 190 jest przepisem o charakterze gwarancyjnym, mającym na celu realizację zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Organ jest obowiązany zawiadomić stronę o przeprowadzeniu dowodu niezależnie od wagi i treści przeprowadzonego dowodu. Naruszenie tego obowiązku jest kwalifikowanym naruszeniem przepisów prawa procesowego, które jest podstawą do wznowienia postępowania. Ważnym elementem dla gwarancji realizacji prawa do czynnego udziału strony w postępowaniu jest określenie terminu zawiadomienia strony o czynnościach postępowania dowodowego. Naruszenie tego terminu ograniczać może przygotowanie strony do obrony swojego interesu.
Jak wynika z akt sprawy i co jest bezsporne, Inspektor o zamiarze przesłuchania w charakterze świadka Pana T. F. zatrudnionego w Spółce "A." na stanowisku mistrza budowy /protokół przesłuchania świadka z dnia [...] lipca 2001 r./ zawiadomił stronę na dzień przed terminem, nie podając kto będzie przesłuchiwany. Uchybiając minimalnemu siedmiodniowemu terminowi zakreślonemu w art. 190 § l Ordynacji podatkowej, organ pozbawił Spółkę możliwości rzetelnego przygotowania się do aktywnego udziału w tej czynności procesowej poprzez zadanie przemyślanych pytań świadkowi oraz złożenia stosownych wyjaśnień.
Z tychże powodów Sąd nie podziela stanowiska organu odwoławczego, że uczestniczenie Strony w przesłuchaniu świadka, zniwelowało skutek w postaci naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu.
Zeznania świadka T. F. miały istotne znaczenie dla przyjętych przez organ I instancji ustaleń w części dotyczącej nie zaewidencjonowania i nie wykazania do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych przychodów z nieodpłatnych świadczeń w kwocie 39.037,80 zł oraz nieuzasadnionego zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów kwoty 32.465,00 zł stanowiącej wydatek na wynagrodzenie pracowników zatrudnionych przez Spółkę za pracę wykonywaną poza terenem budowy budynku biurowego w Kijowie.
Ponieważ ustalenia faktyczne Inspektora w w/w kwestiach w znaczącej części opierają się na materiale dowodowym pozyskanym z naruszeniem przepisów Ordynacji podatkowej o postępowaniu dowodowym, to nie mogą one być uznane za udowodnione.
Sąd podziela także zarzut Skarżącej, iż dla pełnego wyjaśnienia charakteru i zakresu czynności wykonywanych przez Pana E.
P na budowie w imieniu i na rzecz Spółki, organ powinien przesłuchać w charakterze świadka w/w. Zeznania E. P. w ocenie Sądu powinny być zasadniczym dowodem w sprawie zakwalifikowania tych czynności do nieodpłatnych świadczeń skutkującego osiągnięciem przychodu określonego w art. 12 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie przeprowadzając tego dowodu organ I instancji dopuścił się naruszenia przepisów art. 122 i 187 § l Ordynacji podatkowej bowiem w toku postępowania podatkowego organ podatkowy podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.
W ocenie Sądu również materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów niektórych wynagrodzeń pracowników jest niewystarczający. Inspektor Kontroli Skarbowej kwestionując zasadność zaliczenia do kosztów, wynagrodzeń wynikających z "wykazów przepracowanego czasu i rozliczenia zarobku robotników", oparł się na odręcznych adnotacjach figurujących na tychże wykazach /takich jak: Poza budową Bank, Gorkiego, p.G., p.Ge. /, które według organów podatkowych dowodzą, że zapisane tam wynagrodzenia, nie są wynagrodzeniami za pracę na budowie. Przy czym na wykazach widnieje również adnotacja: Budowa K., G. B/12.
Zdaniem Sądu w toku postępowania nie poddano szczegółowej analizie zapisów zawartych na kartach pracowniczych, nie wyjaśniono, czy należności brutto / kolumna 33 / przyporządkowane do poszczególnych pracowników stanowią wynagrodzenie za pracę wykonaną tylko poza budową, czy może łącznie za pracę na i poza budową. Organ I instancji w celu jednoznacznego wyjaśnienia tej sprawy powinien uzyskać szczegółowe wyjaśnienia od osób, które sporządzały
- - 13- omawiane wykazy i je sprawdzały, oraz rozważyć możliwość przesłuchania w charakterze świadków pracowników, którzy te prace wykonywali.
Z tych względów Sąd podziela zarzut skargi, że również w tym fragmencie prowadzonego postępowania wyjaśniającego zostały naruszone zasady wyrażone w art. 122 i 187 § l Ordynacji podatkowej.
Natomiast zdaniem Sądu zarzut naruszenia art. 200 Ordynacji podatkowej jest nieuzasadniony.
Izba Skarbowa postanowieniem z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...]wyznaczyła stronie trzydniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie będącej przedmiotem odwołania z dnia[...] października 2001 r. Termin ten na prośbę strony został przedłużony postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r. do [...] lipca 2002 r. W terminie tym Spółka pismami z dnia [...]i[...] lipca 2002 r. dostarczyła dodatkowe wyjaśnienia, do których organ II instancji ustosunkował się w zaskarżonej decyzji. W dniu[...] sierpnia 2002 r. wpłynęło do Izby kolejno pismo z wyjaśnieniami Spółki.
Jak z powyższego wynika Izba Skarbowa nie zbierała materiału dowodowego we własnym zakresie, opierając się na materiale dowodowym zebranym przez organ I instancji oraz składanych przez Skarżącą w toku postępowania odwoławczego dodatkowych wyjaśnień.
W kontekście powyższego Sąd nie dopatrzył się w działaniach organu odwoławczego naruszenia art. 200 Ordynacji podatkowej.
Sąd także nie znalazł podstaw do zakwestionowania ustaleń organów podatkowych w zakresie zwiększenia przychodów Spółki podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym w 1997 r. o kwotę 1.054.200,00 zł uzyskaną z realizacji umowy z dnia [...] kwietnia 1997 r. oraz o kwotę 393.680,45 zł uzyskaną z umowy z dnia [...]września 1997 r.
Organy podatkowe w tym zakresie zebrały bardzo obszerny materiał dowodowy w postaci materiałów źródłowych takich jak:
- 1. Trójstronny kontrakt podstawowy na realizację budowy budynku biurowego w K. z dnia [...] lutego 1995 r. oraz aneksy i porozumienia dodatkowe do kontraktu głównego,
- 2. Dwustronna umowa z dnia [...] kwietnia 1997 r. zawarta pomiędzy Firmą "U."J.S.A jako Zleceniodawcą, a Spółką "A." jako Wykonawcą, dotyczącą wykonania robót budowlano montażowych szkieletu / ościeżnicy w stanie surowym / holu budynku biurowego w K.,
- 3. Dwustronna umowa z dnia [...] września 1997 r. zawarta pomiędzy Spółką "A." jako Wykonawcą, a Firmą "U.t" J.S.A. jako Zleceniodawcą, której przedmiotem było wykonanie dodatkowych robót sanitarnych w budynku biurowym w K.,
- 4. Akt podziału powierzchni budynku biurowego w Kijowie, z którego wynika, że Firma "U."J.S.A. jest właścicielem 1.621,56 m2 powierzchni budynku, a Bank jest właścicielem 6.304,96 m2 powierzchni budynku,
- 5. Pisemna korespondencja pomiędzy Spółka, a Firmą "U." J.S.A. i Oszczadnym Bankiem U. / pismo z dnia [...] kwietnia 1998 r., pismo z dnia [...] lipca 2001 r./, a także składanych przez Spółkę w toku postępowania pism wyjaśniających np. z dnia [...] lipca 2001 r., z dnia [...] lipca 2001 r., z dnia [...] lipca 2001 r., z dnia [...] lipca 2002 r.
W ocenie Sądu organy podatkowe dokonały wnikliwej analizy przedstawionych dokumentów i na jej podstawie zasadnie przyjęły, że: - umowy z dnia [...] kwietnia 1997 r. oraz z dnia 24 września 1997 r. są odrębnymi od kontaktu głównego z dnia [...] lutego 1995 r. Nr [...], dwustronnymi umowami o wykonanie określonych w nich dodatkowych
- - 15- robót budowlano-montażowych z terminem wykonania w 1997 r. i ustaloną zapłatą w kwocie odpowiednio 300.000 USD i 112.032 USD, roboty zakontraktowane w tych umowach zostały w 1997 r. wykonane, a wydatki związane z ich wykonaniem zaliczone do kosztów uzyskania przychodów 1997 r. i w związku z tym Spółka w 1997 r. osiągnęła przychód należny w wysokości równowartości 300.000 USD i 112.032 USD.
Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody związane z działalnością gospodarczą, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane.
Zarzuty skargi w tym zakresie opierają się na odmiennej ocenie tego samego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, niejednokrotnie dostarczonego organom podatkowym przez samego Podatnika.
Organy podatkowe w świetle regulacji wynikających z art. 191 Ordynacji podatkowej mają prawo do swobodnej oceny materiału dowodowego, oceny, która może pozostawać w opozycji do oceny tego materiału dokonanej przez Stronę.
Organy podatkowe odniosły się szczegółowo do każdej rozpatrywanej spornej kwestii wyjaśniając przesłanki na podstawie, których dokonały takich, a nie innych ustaleń. Ustosunkowały się także do zarzutów i argumentów przedstawianych przez Spółkę.
W opinii Sądu organy podatkowe dokonując oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w w/w kwestiach, nie przekroczyły reguł swobodnej oceny dowodów.
Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 145§ l pkt l lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.