Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] marca 2008 r. skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (zwolnienia od wpisu sądowego) w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2004 r.
Skarżąca we wniosku oświadczyła, że ma niskie dochody miesięcznie – 1.683,14 zł brutto, na utrzymaniu troje dzieci. Jest właścicielką mieszkania o pow. 62 m2, natomiast syn jest właścicielem działki budowlanej w Nowym Sączu o pow. 7 arów. Spłaca kredyt mieszkaniowy w wysokości ok. 1.500,00 zł miesięcznie. Płaci miesięczny czynsz w wysokości 380,93 zł Do tego dochodzą opłaty za gaz – 65,00 zł, wodę – 28,05 zł, prąd – 54,00 zł, ogrzewanie – 119,66 zł. Ponosi również koszty leczenia miesięcznie w wysokości 400,00 zł oraz koszty leczenia syna w wysokości 200,00 zł miesięcznie. Z dokumentów nadesłanych za pismem procesowym z dnia 22 kwietnia 2008 r. wynika, że skarżąca z działalności gospodarczej osiągnęła w 2007 r. dochód w wysokości 15.067,98 zł, natomiast jej mąż za 2007 r. osiągnął przychód z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 5.423,00 zł. Według złożonego oświadczenia nie posiada także żadnego majątku ruchomego oraz oszczędności.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 12 czerwca 2008 r. oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Na to postanowienie skarżąca złożyła sprzeciw z dnia 30 czerwca 2008 r., w którym nie zgodziła ze stwierdzeniem zawartym w postanowieniu, że jest w stanie ponieść koszty postępowania bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. W jej przekonaniu udowodniła, że znajduje się w trudnej sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. Wskazała, że wbrew temu, co stwierdzono w uzasadnieniu postanowienia, zostało przekazane zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego przez męża dochodu w 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / powoływanej dalej jako "P.p.s.a." w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd.
Istota instytucji prawa pomocy uregulowanej w przepisach art. 243 – 263 P.p.s.a. wyraża się w zagwarantowaniu prawa do sądu osobom znajdującym się w wyjątkowo trudnej sytuacji materialnej. Zakres prawa pomocy i przesłanki jego przyznania są ściśle uregulowane w przepisach prawa. Zakres ten może być całkowity lub częściowy. Osobie fizycznej przyznanie prawa pomocy następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakikolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Tak więc instytucja prawa pomocy jest w istocie pomocą państwa dla osób, które ze względu na ich trudną sytuację materialną nie mogą w ogóle uiścić kosztów sądowych, bądź nie mogą ich uiścić bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
Mając to na względzie, Sąd ocenił sytuację skarżącej – wynikającą ze złożonego oświadczenia oraz dołączonych dokumentów – w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z materiału zgromadzonego w aktach wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz trojgiem nieletnich dzieci. Jej miesięczny dochód brutto z prowadzonej działalności gospodarczej wynosi kwotę 1.683,14 zł. W 2007 r. z prowadzonej działalności osiągnęła dochód w wysokości 15.067,98 zł a mąż osiągnął w 2007r. przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem ewidencjonowanym w wysokości 5.423,00 zł. W zestawieniu z wykazanymi wydatkami związanymi z utrzymaniem rodziny i mieszkania oraz kosztami leczenia należy przyjąć, że skarżąca wykazała, że zasługuje na wsparcie ze strony Skarbu Państwa poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej.
Sąd kierując się wskazaniami logicznego wnioskowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy stwierdza, że skarżąca w sposób przekonywujący wykazała, że w jej sprawie wystąpiły przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Sąd przychylając się do wniosku o przyznanie prawa pomocy wziął pod uwagę także tę okoliczność, że na skarżącej ciąży obowiązek poniesienia kosztów postępowania sądowego w dwunastu sprawach w łącznej wysokości 1.200,00 zł, co stanowi stosunkowo duże obciążenie w zestawieniu z osiąganymi dochodami, nawet pomijając zobowiązania cywilnoprawne skarżącej związane ze spłatą kredytu mieszkaniowego. Jednorazowy wydatek w takiej wysokości niewątpliwie mógłby zachwiać sytuacją materialną i bytową rodziny skarżącej.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że sytuacja materialna i rodzinna uzasadnia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia skarżącej od wpisu sądowego.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.